|
|
||
|
|
||
|
EVENTS
|
COVER STORY THE RISE AND RISE OF THE ''BIG FOUR''!
WELCOME TO THE ...
(Part II) Τελευταίες μέρες του 1981. Η "μεγάλη σκηνή" της thrash μουσικής έχει αρχίσει να στήνεται! Οι πρωταγωνιστές έχουν ήδη ξεκινήσει εντατικές πρόβες "καθοδηγούμενοι ηχητικά" από τα συγκροτήματα της NWOBHM σχολής και "υποστηριζόμενοι ηθικά" από βαρελίσια μπύρα αλλά και από διάφορα είδη Πολωνικής, Ρωσικής, Σουηδικής και Φινλανδικής βότκας! The party has just begun! Στο τεύχος αυτό θα παρακολουθήσουμε την σταδιακή εξέλιξη των Metallica σε ηγετικό συγκρότημα της underground metal σκηνής. Θα ανακαλύψουμε επίσης τις πρώιμες σχέσεις και αλληλεπιδράσεις που υπήρξαν μεταξύ των μουσικών των τεσσάρων συγκροτημάτων σε αυτό το πολύ αρχικό στάδιο. Η γνώση αυτής της σχέσης θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε γιατί αυτά, και όχι κάποια άλλα συγκροτήματα συμπεριλήφθηκαν στην ανεπίσημη λίστα των "μεγάλων συγκροτημάτων" της Thrash σκηνής. You are cordially invited to headbang yourself to death!
Μερικούς μήνες πριν κυκλοφορήσει επίσημα (στις 14 Ιουνίου του 1982) το πρώτο pressing της συλλογής 'Metal Massacre', οι δύο 18άρηδες με τα ονόματα Lars Ulrich και James Hetfield είχαν καταφέρει να βρουν δύο ακόμα μέλη για το νέο τους συγκρότημα με την ονομασία 'Metallica'. Ο ένας από αυτούς είχε απαντήσει (όπως και ο Hetfield) στην αγγελία που είχε δημοσιεύσει ο Ulrich στο περιοδικό Recycler. Ονομαζόταν Dave Mustaine. Ήταν λίγο μεγαλύτερος (21άχρονος), και εντυπωσίασε τους "πιτσιρικάδες" με τον μουσικό εξοπλισμό που είχε στη διάθεσή του! Χωρίς δεύτερη σκέψη τον έκαναν μέλος του συγκροτήματος ως το βασικό κιθαρίστα! Το δεύτερο νέο μέλος ονομαζόταν Rory McGovney, και συμμετείχε μαζί με τον Hetfield στους Leather Charm ως μπασίστας. Οι Metallica είχαν αρχίσει να "μοιάζουν" με "κανονικό" συγκρότημα!
Έχουμε ήδη παρακολουθήσει τη δημιουργία του ενός "Big Four" συγκροτήματος, μέσω της οποίας όμως "κυοφορήθηκε" και η γέννηση ενός δεύτερου (Megadeth), αν και θα μεσολαβήσει ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και μερικά "μυθικά" γεγονότα μέχρι να συμβεί αυτό. Την ίδια περίπου εποχή όμως έμπαιναν, μέσα σε "μυθιστορηματικές" συνθήκες, και οι "βάσεις" του τρίτου "μεγάλου" thrash συγκροτήματος: Μία όμορφη μέρα του 1981, στο Huntington Park της California, μερικά μόνο χιλιόμετρα από την αρχική βάση των Metallica στο LA, o 18χρονος κιθαρίστας (προσέξτε την ομοιότητα με τους Metallica στις ηλικίες!) Kerry King άκουσε ήχο ηλεκτρικής κιθάρας να βγαίνει από ένα σπίτι της γειτονιάς του, πολύ κοντά στο δικό του. Την κιθάρα έπαιζε ένας άλλος 18χρονος με το όνομα Jeff Hanneman! Οι δύο αυτοί "τύποι" ήταν γραφτό να αποτελέσουν το "ισοπεδωτικότερο" δίδυμο στην ιστορία της metal μουσικής. Προς το παρόν, αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα metal συγκρότημα και αναζήτησαν να βρουν και άλλα μέλη. Ο νεαρός Tom Araya, με τον οποίο ο Kerry King έπαιζε μαζί σε ένα προηγούμενο συγκρότημα, "φάνταζε" ιδανική περίπτωση μιας και μπορούσε να "αναλάβει" όχι μόνο τα φωνητικά, αλλά και το μπάσο. Δυστυχώς όμως ο Tom ήταν τρομερά απασχολημένος με την κανονική του δουλειά ως ... θεραπευτής αναπνευστικών προβλημάτων σε τοπικό νοσοκομείο (!!!).
Μπορεί να μην τα κατάφεραν (αρχικά) με τον Tom, βρήκαν όμως drummer, στο πρόσωπο ενός νεαρού pizza delivery boy (!!!) με το όνομα Dave Lombardo. Φαντάζομαι πώς θα έγινε η φάση: O Dave χτυπάει την πόρτα του Kerry για να παραδώσει την special pizza, ο Kerry ανοίγει την πόρτα, ενώ στο σπίτι παίζει κάποιο NWOBHM tape από Maiden, Venom ή κάτι άλλο τέτοιο σχετικό. Ο Kerry ανακαλύπτει γρήγορα ότι ο μικρός πιτσαδόρος είναι metalhead, και μάλιστα drummer, και τον προ(σ)καλεί να παίξει μαζί τους! 'Ετσι απλά μάλλον θα βρέθηκε να παίζει στο συγκρότημα ένας από τους μεγαλύτερους, αν όχι ο μεγαλύτερος metal drummer όλων των εποχών!... Μετά από την "στρατολόγηση" drummer, ο Kerry ξαναπλησίασε τον Tom Araya, και τον έπεισε τελικά να αναλάβει τα φωνητικά και το μπάσο. Διαλέγoντας το χαρακτηριστικό όνομα 'Slayer', η τετράδα King - Hanneman - Araya - Lombardo εμφανίστηκε επίσημα στη μουσική σκηνή του LA στις αρχές του 1982. Η ίδια ακριβώς "θρυλική" τετράδα θα "οργώσει" τη σκηνή του Sonisphere Festival .... μετά από 28 ολόκληρα χρόνια!
Ενώ οι King και Hanneman έψαχναν να βρουν τους μουσικούς που θα συμμετείχαν στο συγκρότημά τους, οι Metallica πραγματοποιούσαν την πρώτη live τους εμφάνιση στις 14 Μαρτίου 1982 στο club Radio City στο Anaheim! Η όλη "φάση" ήταν εντελώς ερασιτεχνική, όπως την περιγράφει χαρακτηριστικά ο Lars στο ημερολόγιο που κρατούσε την εποχή εκείνη: "Crowd: ca. 75 Pay: $15 Remarks: 1st gig ever. Very nervous. Only band. Dave broke a string on the first song. Played so so!!! Went down pretty good." 75 άτομα λοιπόν παρακολούθησαν το πρώτο live στην ιστορία του συγκροτήματος, για το οποίο οι Metallica πληρώθηκαν με ... 15 δολάρια! Από τη στιγμή όμως που ξεκίνησαν τις live εμφανίσεις δεν κοίταξαν ποτέ "πίσω", μέχρι τις μέρες μας! Μερικές μέρες μετά θα παίξουν ως support στους Saxon στο club Whisky A Go-Go (από τη συναυλία αυτή προέρχονται το πιο κάτω poster και η φωτογραφία!).
Σε μερικές από τις αρχικές αυτές εμφανίσεις τους οι Metallica πειραματίστηκαν με διαφορετικά σχήματα στο line-up τους. Ένας από τους πειραματισμούς ήταν η χρησιμοποίηση δεύτερου lead κιθαρίστα στο πρόσωπο του Brad Parker (που συμμετείχε με το ψευδώνυμο 'Damien Phillps'), και τον Hetfield να αναλαμβάνει αποκλειστικά τα φωνητικά. Το εγχείρημα δεν επαναλήφθηκε, και η σύνθεση του συγκροτήματος άρχισε να "παγιώνεται" με βάση την τετράδα Ulrich - Hetfield - Mustaine - McGovney. Αυτούς τους πρώτους μήνες του 1982, το συγκρότημα άρχισε να δουλεύει πολύ πιο εντατικά, ετοιμάζoντας το πρώτο του demo tape. Γνωρίζουμε ότι το Μάρτιο του 1982 δημιούργησαν (στο γκαράζ του McGovney!!) ένα πρωτότυπο demo, το οποίο δεν κυκλοφόρησε σε ευρεία κλίμακα, και έχει γίνει γνωστό με το ανεπίσημο όνομα 'Power Metal'. Η ονομασία προήλθε από μία ιδέα του Ron Quintana, που τύπωσε μία business card με αυτή την περιγραφή (δείτε τη στην πιο κάτω photo) και την κόλλησε στις κασέτες που έστειλε στους promoters! Στο demo αυτό, εκτός από ένα εμφανώς ποιοτικότερο version του 'Hit The Lights' σε σχέση με αυτό που εμφανίστηκε στο πρώτο pressing του 'Metal Massacre', ακούγονται για πρώτη φορά τα κομμάτια 'Jump In The Fire', 'The Mechanix', και 'Motorbreath'!
Η συλλογή 'Metal Massacre' γνώρισε ανέλπιστη επιτυχία! Ενθαρρυμένος από την επιτυχία αυτή ο Brian Slagel αποφάσισε να ιδρύσει στις αρχές του 1982 τη δισκογραφική εταιρία Metal Blade Records. Από καθαρά επαγγελματική σκοπιά, η ιδέα του άγγιζε τα όρια της οικονομικής "αυτοκτονίας"! Η εταιρία δεν είχε καν business plan, και (το κυριότερο) δεν είχε λεφτά για να χρηματοδοτήσει απολύτως τίποτα! Απλά ο Slagel είχε "παρασυρθεί" από την "έξαψη" της στιγμής και το "μεθύσι" της συμμετοχικής δημιουργίας μίας νέας μουσικής πραγματικότητας. Ακούστε πως χρηματοδότησε τη διανομή της συλλογής 'Metal Massacre', μόλις τα requests ξεπέρασαν τις δυνατότητές του: "We had a meeting with a guy who was managing the Dixie Dregs, and he had a label deal with RCA. We never got paid, and it was a complete nightmare. I didn't know what the heck I was doing, I was just some twenty-year-old kid who thought it was great!" Αυτές ακριβώς οι "αυτοκτονικές" νεανικές κινήσεις είναι που έχουν χαθεί σήμερα! Everybody "plays safe", ειδικά τα νέα παιδιά, "ευτυχισμένα" μέσα στην "ηδονή" των i-everything. Από που άραγε να "ξεπεταχτεί" και να προωθηθεί το νέο, το καινοτόμο, το ριζοσπαστικό, σε όλους τους τομείς της τέχνης, όταν δεν υπάρχουν άνθρωποι σαν τον Slagel να πάρουν το ρίσκο χωρίς να να μπουν καν στη "σκέψη" των οικονομικών επιπτώσεων; Γι' αυτό άλλωστε και η metal μουσική, αλλά και η μοντέρνα rock σκηνή γενικότερα, του οφείλει πάρα πολλά! Φυσικά η Metal Blade "μεγάλωσε" σημαντικά μέσα στα επόμενα χρόνια και θεωρείται σήμερα μία από τις μεγαλύτερες ανεξάρτητες δισκογραφικές εταιρίες. Η εξέλιξη αυτή όμως κάθε άλλο παρά αναμενόμενη ήταν "εν έτει" 1982!
Ο Brian Slagel, έχοντας πια ιδρύσει το "όχημα" (που έμοιαζε στην αρχή με Fiat-άκι παρά με 4x4!) της Metal Blade Records, κυκλοφόρησε τη δεύτερη Μetal Massacre συλλογή, στην οποία πρωτοεμφανίστηκαν μεγάλα συγκροτήματα όπως οι Armored Saint και οι Warlord. Για την ιστορία μας όμως πιο σημαντική ήταν η παρουσία στη συλλογή με το κομμάτι 'Such a Shame' μίας hard rock μπάντας από το San Francisco με την ονομασία Trauma. Μπασίστας του συγκροτήματος ήταν ένας 20χρονος νεαρός με σπουδές πιάνου και 70s εμφάνιση! Είχε ξεκινήσει να παίζει μπάσο στα 13 του χρόνια, μετά το θάνατο του αδερφού του. Είχε πει τότε: "I'm going to be the best bassist for my brother". Και όντως έγινε ... Το όνομά του ήταν .... Cliff Burton!
Οι Slayer, όπως και οι Metallica, είχαν αρχίσει να "ζεσταίνουν" τις μηχανές τους πραγματοποιώντας τις πρώτες τους live εμφανίσεις. Μία από αυτές πραγματοποιήθηκε στο Λύκειό τους (!!) στις 25 Μαρτίου 1982 (προσέξτε πάλι τη συμμετρία στις ημερομηνίες με τα πρώτα gigs των Metallica!). Η συναυλία αυτή απαθανατίσθηκε στον άρθρο που βλέπετε στην πιο κάτω φωτογραφία (κάντε κλικ πάνω στη photo για να το διαβάσετε). Στις συναυλίες τους οι Slayer έπαιζαν διασκευές από Judas Priest, Iron Maiden, αλλά και punk κομμάτια. Η punk μουσική ήταν μία από τις βασικότερες επιρροές του King, αλλά και του Hanneman, γι'αυτό άλλωστε και έδεσαν τόσο καλά από την αρχή! Η έλλειψη όμως αυθεντικών συνθέσεων και demo tape του συγκροτήματος, δεν τους επέτρεψε να εξελιχθούν τόσο γρήγορα όσο οι Metallica. Μέχρι και το καλοκαίρι του 1983, η ιστορία του συγκροτήματος "παγώνει" γιατί αποτελείται σχεδόν από live εμφανίσεις στις οποίες το συγκρότημα έπαιζε covers. Θα χρειαστεί να βάλει το "χεράκι" του ο Brian Slagel (πάλι!!) για να γίνει το συγκρότημα ευρύτερα γνωστό. Το 1983 βρίσκεται ομως ακόμα μακριά στη χρονομηχανή της thrash metal ιστορίας! |
LATEST NEWS
No flash player!It looks like you don't have flash player installed. Click here to go to Macromedia download page.
Ήρθε η στιγμή να συναντήσουμε και το τέταρτο συγκρότημα της "Αγίας Τετράδας"! Μέχρι τώρα είχαμε περιορίσει την αφήγησή μας στη Δυτική Ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών, γιατί εκεί υπήρχε αυτή η δημιουργική ζύμωση που έφερε στην επιφάνεια τα πρώτα μεγάλα Αμερικανικά metal συγκροτήματα. Και στην Ανατολική Ακτή όμως υπήρχαν νέα παιδιά με αντίστοιχες NWOBHM επιρροές μέσω tape trading. Τα παιδιά αυτά μάλιστα ζούσαν σε ένα "προοδευτικό" κοινωνικό περιβάλλον, ένα περιβάλλον που ευνοούσε ριζοσπαστικούς μουσικούς νεωτερισμούς, πολύ περισσότερο από αυτό των "συντηρητικών" κεντρικών Αμερικανικών πολιτειών. Η Νέα Υόρκη ήταν άλλωστε η "μήτρα" μέσα στην οποία "γονιμοποιήθηκε" το κίνημα της punk μουσικής!
Στο Queens της Νέας Υόρκης λοιπόν, δύο 18χρονοι (πάλι!) κιθαρίστες και συμμαθητές στο Bayside School, ο Scott Ian και ο Dan Lilker, αποφάσισαν στα μέσα του 1981 να φτιάξουν ένα metal συγκρότημα με την ονομασία 'Anthrax'. Τα πρώτα χρόνια στην ιστορία του συγκροτήματος "στιγματίστηκαν" από τις πολυάριθμες αλλαγές "προσωπικού" στις θέσεις των φωνητικών, του μπάσου και των drums. Ο "πυρήνας" όμως των Scott Ian (στην ρυθμική κιθάρα) και Dan Lilker (στο μπάσο) ήταν αρκετός από μόνος του για να τους δώσει την πρωτιά σε ένα τοπικό 'Battle of the Bands' διαγωνισμό, και να τους κάνει λίγο πιο γνωστούς στους metalheads της πόλης. Το live ρεπερτόριο των Anthrax αυτά τα πρώτα χρόνια περιείχε κυρίως διασκευές. Είχαν όμως ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα που τους έκανε να ξεχωρίζουν ελαφρά από τα συγκροτήματα της Δυτικής Ακτής: έπαιζαν λίγο πιο γρήγορα και με ένα "ωμότερο" δυναμισμό, έντονα επηρεασμένο από την punk σκηνή της πόλης τους. Οι Anthrax θα είναι ένα από τα πρώτα συγκροτήματα των οποίων η μουσική θα χαρακτηρισθεί ως 'speed metal', ένας όρος που "φορέθηκε" πολύ στα early 80s, πριν "καθιερωθεί" η ονομασία thrash metal για όλα τα συγκροτήματα της ιστορίας μας!
Στο προηγούμενο τεύχος υποστήριξα ότι τα σημαντικότερα πρόσωπα στην ιστορία της thrash μουσικής είναι τέσσερα. Τους τρεις από αυτούς (Ron Quintana, Lars Ulrich και Brian Slagel) τους έχουμε ήδη γνωρίσει. Ο τέταρτος ήταν ένας μανιακός tape trader (πάλι!), που ζούσε στη Νέα Υόρκη. Το όνομά του ήταν Jon Zazula, αν και είναι ευρύτατα γνωστός στο χώρο της μουσικής ως Johnny Z! Ο Jonnny Z (τέρμα δεξιά στην πιο πάνω φώτο, τέρμα αριστερά είναι ο Ulrich!) εκτός από tape trader, ήταν και ιδιοκτήτης ενός από τα διασημότερα δισκάδικα της πόλης και όχι μόνο: Rock 'n' Roll Heaven! Άρχισε να κάνει "εισαγωγές" NWOBHM κυκλοφοριών όταν κάποιος του ταχυδρόμησε κατά λάθος (!!) το πρώτο album των Angel Witch (ακούστε τους στο πρώτο μέρος του αφιερώματος), το οποίο και "ερωτεύτηκε"! " Αll the British stuff ... was very different than what was happening in the States. I wasn’t just touting things — I believed in it. I believed in the cause. It felt like you were in some kind of a revolution". Ο Johnny Z θα είναι και η αιτία για την ιστορική "συνάντηση" των Metallica και των Anthrax, σε μία περίοδο που θα άλλαζε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο ακούμε τη metal μουσική σήμερα!
Πριν όμως συμβούν όλα αυτά, κι ενώ βρισκόμαστε στα μέσα του 1982, η κατάσταση είχε ως εξής: Οι Metallica (με τον μελλοντικό ιδρυτή των Megadeth στις τάξεις τους), οι Slayer και οι Anthrax "έκοβαν τα δόντια τους" στις πρώτες live εμφανίσεις τους, ενώ ο Brian Slagel, o Ron Quintana και ο Johnny Z, "κήρυτταν" το νέο metal "ευαγγέλιο" από άκρη σε άκρη της Αμερικής μέσω των fanzines, των ραδιοφωνικών εκπομπών, των δισκάδικων, αλλά και των "πρωτόγονων" δισκογραφικών εταιριών τους! Η ιστορίες συγκροτημάτων και promoters θα "διαπλεχθούν" ακόμα περισσότερο μέσα στα επόμενα χρόνια λόγω της κυκλοφορίας των πρώτων demos, αλλά και των πρώτων ιστορικών albums από τα συγκροτήματα της νέας μεταλλικής σκηνής.
Προς το παρόν οι Metallica ήταν αυτοί που είχαν τη μεγαλύτερη δυναμική από όλα τα συγκροτήματα της νέας metal σκηνής. Τα "βρεφικά" προβλήματα που αντιμετώπιζαν στις πρώτες live εμφανίσεις τους είχαν αρχίσει να εξαφανίζονται, και το συγκρότημα άρχισε να το "απολαμβάνει". O Lars γράφει σχετικά στο ημερολόγιό του για το gig στις 2 Αυγούστου στο club Troubadour του Los Angeles: "Startin' to get our shit together. Played pretty well. Went down great. Had Eric Carr of Kiss there. Juhuuuuuuu.". Η δυναμική τους είχε όμως περισσότερη σχέση με το γεγονός ότι έκαναν focus εξαρχής στο να κυκλοφορήσουν και να παρουσιάζουν live δικό τους υλικό, παρά να βασιστούν σe covers: Στις 6 Ιουλίου του 1982 κυκλοφορούν το δεύτερό τους demo, το ιστορικό 'No Life 'Till Leather', με τα κομμάτια 'Hit The Lights', Motorbreath', 'The Mechanix', Jump In The Fire', '', 'Seek And Destroy', 'Phantom Lord' και 'Metal Militia'! Σχεδόν ολόκληρο το πρώτο τους album είναι ήδη εδώ! Η μπάντα σε αυτά τα πρώτα "δικά" της κομμάτια ακούγεται ως μία ταχύτερη και "τραχύτερη" εκδοχή των Diamond Head, από τους οποίους είναι σαφέστατα επηρεασμένη. Δεν έχετε παρά να ακούσετε τα riffs του album 'Lightning To The Nations' των Diamond Head και θα καταλάβετε. Στα όρια της "κλοπής"!
Τον αντίκτυπο που είχε αυτό το demo στην underground metal σκηνή της Αμερικής, τον περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο ο Kerry King των Slayer: " That was a real cool thing, looking back. I know Metallica’s [No Life 'Til Leather] demo got passed around, big time. We all had that. Everyone under the sun had that!" Ο Kerry King παρακολουθούσε επίσης live τους Metallica και είχε μείνει ιδιαίτερα εντυπωσιασμένος από έναν κύριο που ονομαζόταν Dave Mustaine! "I remember seeing Dave Mustaine play with Metallica at the Woodstock in Anaheim, and I was just blown away. He was ripping these killer solos and riffs, and he was just glaring at the crowd—not even looking at his fingers!" .
Η
μεγαλύτερη όμως εξέλιξη στη μουσική των Metallica
ήρθε με την αλλαγή της φωνητικής προσέγγισης του Hetfield
στα τραγούδια του demo. Να σημειώσουμε εδώ πως ο
Hetfield είχε αναλάβει τα φωνητικά του
συγκροτήματος γιατί πολύ απλά κανένας άλλος δεν ήθελε να τα αναλάβει! Σε
κάθε περίπτωση όμως, οι αρχικές του προσπάθειες, όπως ακούσατε και στο
πρώτο τεύχος του αφιερώματος ήταν
μάλλον "ελεεινές"! Διαβάστε πώς περιγράφει ο
ίδιος τη μεγάλη αλλαγή, κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης του 'Motorbreath':
"When
that song came up I just kinda fucking yelled it, screamed it. Then
everyone said, 'Hey, man, that's how you should sing the other ones,'
and I was like, 'Well, actually I feel a lot more comfortable singing
that way. I never thought you guys would think like that.' And from then
on I'd just yell."
(!!!!) Don't sing it, scream it then,
και έτσι απλά μία τεράστια
"σχολή" φωνητικών
δημιουργήθηκε!
Η μεγάλη επιτυχία του 'No Life 'Til Leather',
επεκτείνει τη φήμη τους μέχρι το San Fransisco,
όπου και πραγματοποιούν την πρώτη τους live
εμφάνιση το Σεπτέμβρη του 1982. Το κοινό στο
San Fransisco ήταν πολύ πιο "ζωντανό" από αυτό
του LA, και με πολύ μεγαλύτερη εκτίμηση και
κατανόηση για τη metal μουσική. Ταίριαζε επίσης
απόλυτα με την απλή ενδυματολογική προσέγγιση των
Metallica (jeans με ...
jeans!). Τάδε έφη James Hetfield
για αυτή την πρώτη συναυλία: "It
was our first encounter with real fans. It was like, these people are
here for us, and they like us, and they hate the other bands—and we like
that 'cause we hate them too. These people appreciated us for our music,
and not because of how we looked which was how L.A. was"!
Η πιο κάτω photo είναι το setlist
του συγκροτήματος από αυτή την πρώτη του συναυλία στη
Βόρεια Καλιφόρνια!
Το San Francisco "έμελλε" όμως να
γίνει η "βάση" του συγκροτήματος για έναν εντελώς διαφορετικό λόγο:
Το φθινόπωρο του 1982, ο Ulrich
με τον Hetfield πήγαν στο διάσημο club
Whiskey A Go-Go του
LA, για να παρακολουθήσουν τους Trauma,
το συγκρότημα του Cliff Burton
για τους οποίους μιλήσαμε προηγουμένως. Έπαθαν όμως "σοκ" από τις
εκτελεστικές ικανότητες του Burton στο μπάσο,
ιδίως από τη χρήση του wah wah pedal! Ξεκίνησαν
άμεσα το "ψήσιμο" για να τον κάνουν μέλος των Metallica,
αφού έτσι κι αλλιώς ήθελαν να αντικαταστήσουν τον
McGovney. Μετά από συστηματικές προσπάθειες μηνών
κατάφεραν να τον πείσουν, αφού αποδέχτηκαν τον μοναδικό του όρο:
το συγκρότημα θα έπρεπε να "μεταναστεύσει" στο
San Francisco, γιατί ο Cliff δεν
ήταν διατεθειμένος να αφήσει τους φίλους και την οικογένειά του!
Έτσι, στις 28 Δεκεμβρίου 1982 οι Metallica
έκαναν το πρώτο τους "jam" με
τον Cliff Burton στο μπάσο, σε ένα σπίτι στο
El Cerrito της Καλιφόρνια.
Έξι εβδομάδες αργότερα οι Ulrich, Hetfield και
Mustaine θα μετακομίσουν στο ίδιο σπίτι, θα
τοποθετήσουν
στους τοίχους του τα posters των
UFO
και Motorhead, και θα ξεκινήσουν
αμέσως
τη συστηματική "καταστροφή" του! Πριν όμως ολοκληρωθεί το 1982, οι
Metallica είχαν "προλάβει" να κυκλοφορήσουν ένα
ακόμη demo με την "παλιά" τους σύνθεση. Ήταν μία
live ηχογράφηση της συναυλίας τους στο club
Old Waldorf του San Francisco
στις 29 Νοεμβρίου του 1982. Τίτλος του demo: 'Metal
Up Your Ass'! Όπως μπορείτε να καταλάβετε και από τα
'Seek & Destroy',
'Whiplash' και 'Metal
Militia', η ατμόσφαιρα στο live
και η συμμετοχή του κόσμου ήταν εκπληκτική! Στο
demo υπάρχει επίσης και μία από
τις πρώτες live εκτελέσεις του (κλασσικού στις
μέρες μας) 'Am I Evil'
των Diamond Head! Support
σε εκείνη τη
συναυλία έκανε ένα thrash metal συγκρότημα της
Bay Area με το όνομα Exodus και κιθαρίστα
τον νεαρό ... Kirk Hammett!!!
Άλλη μία μικρή ιστορία που δείχνει
τις στενές και αλληλοεξαρτώμενες σχέσεις των ανθρώπων και των συγκροτημάτων της thrash
metal σκηνής κατά τα πρώτα
χρόνια της δημιουργίας της.
Με τρία demo
ήδη στην "πλάτη" τους,
έναν καταπληκτικό νέο μπασίστα, και σημαντική "εμπειρία" από
live
εμφανίσεις, οι Metallica
ολοκληρώνουν το 1982 ως ένα από τα μεγαλύτερα underground
ονόματα στο χώρο της metal σκηνής στην
Αμερική. Την επόμενη χρονιά θα "επιβεβαιώσουν"
αυτό τον τίτλο και
δισκογραφικά, ενώ θα "ανοίξουν και τα φτερά τους" για "μεγαλύτερα
πράγματα". Οι Anthrax και οι
Slayer θα τους ακολουθήσουν
"κατά πόδας" με την ηχογράφηση των δικών τους demos
και albums. Η "αρρώστια" είχε
αρχίσει ήδη να
"εξαπλώνεται" σε ολόκληρο το Αμερικανικό (και όχι μόνο)
σώμα! Συντονιστείτε σε 15 μέρες για να
παρακολουθήσετε τη δραματική εξέλιξή της!
(read part III) ...
The editor |
|
Ακούστε με απλό κλικ στο πρώτο τραγούδι. Τα υπόλοιπα τραγούδια θα φορτώσουν αυτόματα.
Αν θέλετε να ξεκινήσετε την ακρόαση από ένα συγκεκριμένο τραγούδι, κάντε απλό κλικ πάνω του, τα επόμενα θα φορτώσουν πάλι αυτόματα. |
||
|
The CyRock Team (rockcyprus at gmail.com - rockcyprus at hotmail.com) |
||