|
|
||
|
|
||
|
|
J. W. von Goethe's
an interpretation by
Part II: The Black Halo ...
Το δεύτερο μέρος της ιστορίας του 'Faust' αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αλλά και πολυπλοκότερα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Λίγοι είναι αυτοί που έχουν καταφέρει να κατανοήσουν πραγματικά κάθε λεπτομέρεια της πολυσύνθετης ιστορίας, που διηγείται την περιπέτεια της ζωής του Ariel μετά το θάνατο της Helena (υπενθυμίζω ότι χρησιμοποιούμε την ονοματολογία που ακολουθούν οι Kamelot στη μουσική "διασκευή" του έργου). Δεν είναι τυχαίο ότι στα σχολεία διδάσκεται πάντα το πρώτο μέρος του έργου, ενώ σπάνια υπάρχουν θεατρικές παραστάσεις που έχουν ως σημείο αναφοράς το δεύτερο μέρος. Κι αυτό γιατί η πλοκή του έργου παίρνει μία πολύ πιο "εγκεφαλική" μορφή, ενώ εμπλέκεται στενά με στοιχεία της Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας. Οι Kamelot φυσικά δε θα μπορούσαν να "αντιμετωπίσουν" συνολικά αυτό το κορυφαίο δημιούργημα μέσα από ένα απλό μουσικό album. Άλλωστε οι ίδιοι παραδέχονται ότι μετά βίας κατανοούν το μισό κομμάτι του δεύτερου μέρους (όπως όλοι μας άλλωστε!). Δημιούργησαν λοιπόν μία "απλοποιημένη" μορφή της ιστορίας, που αρχίζει και τελειώνει στον "κόσμο μας". Αντίθετα, στο αυθεντικό κείμενο του Goethe, το πέμπτο και τελευταίο κομμάτι της ιστορίας εξελίσσεται σε μία εντυπωσιακή "μάχη" ανάμεσα στον Μεφιστοφελή και τους Αγγέλους για την κατοχή της ψυχής του Faust. Αξίζει να το διαβάσετε κάποια στιγμή στη ζωή σας γιατί αποτελεί ένα από τα πιο πολυσυζητημένα αποσπάσματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Από την ταπεινή προσέγγισή των Kamelot όμως προέκυψε ένα από τα αριστουργήματα της σύγχρονης μουσικής (πέρα και πάνω από κάθε μουσική κατηγοριοποίηση): The Black Halo ... Ακολουθήστε μας και στο δεύτερο μέρος του συναρπαστικού ταξιδιού του Ariel για την αναζήτηση του πραγματικού νοήματος της ζωής του ανθρώπου. Υποστηρίζω ότι μόνο μέσα από την ανάγνωση της περιληπτικής ιστορίας και την ταυτόχρονη ακρόαση του album θα μπορέσετε να απολαύσετε πραγματικά την εμπειρία ζωής που προσφέρουν οι Kamelot στο magnum opus τους. Δεν είναι μόνο η χαρακτηριστικά "σκοτεινή" ατμόσφαιρα του album, οι δαιδαλώδεις συνθέσεις, η σπαρακτική φωνή του Roy Khan, οι αναρίθμητες "εικονογραφικές συνθέσεις" των στίχων, η καταπληκτική μίμηση του Mephisto από τον Shagrath των Dimmu Borgir, και η κρυστάλλινη φωνή της 20χρονης "αποτύπωσης" του γυναικείου Πειρασμού με το όνομα Simone Simons. Είναι, περισσότερο απ' όλα, οι μικρές "εκπλήξεις" που σε περιμένουν να τις ανακαλύψεις σε κάθε "γωνιά" αυτής της φαντασιακής "πόλης των τραγουδιών" που ονομάζεται 'The Black Halo' ... σα να περπατάς ένα Κυριακάτικο πρωινό στα στενά σοκάκια της μεσαιωνικής Φλωρεντίας ... Στο ταξίδι αυτό θα μας κρατήσουν και πάλι συντροφιά τα αριστουργηματικά σκίτσα των Eugene Delacroix και Harry Clarke, που συνόδευσαν "κλασικές" εκδόσεις του έργου στο παρελθόν. Το "μνημειώδες" εξώφυλλο του album, που αναπαριστά τη μορφή της Helena, και το τι αυτή αντιπροσωπεύει για τη ζωή του Ariel μετά το θάνατό της, είναι ακόμα μία εκπληκτική δημιουργία του Derek Gores.
Ο
Ariel προσπαθεί να αναρρώσει ψυχικά από
τον πόνο που του προκάλεσε η αυτοκτονία της
Helena και ο χαμός του "αγέννητου"
γιου του. Ο Mephisto εκμεταλλεύεται
αυτή τη δύσκολη στιγμή για να σταθεί δίπλα του και να τον "παρηγορήσει"
με τα καλά υπολογισμένα λόγια του.
Σκοπός του είναι να κερδίσει τη "μάχη" που εξελίσσεται
στην καρδιά και στο
μυαλό του Ariel: Από
τη μία πλευρά το ιδανικό της αθωότητας που
αντιπροσωπεύει η Ηelena,
και από την άλλη ο συναρπαστικός πραγματισμός του
Mephisto, που μπορεί να
τον οδηγήσει σε αυτό που επιζητά ακατάπαυστα από το ξεκίνημα
της ζωής του: τη στιγμή που θα
διαρκέσει για πάντα ... την
Απάντηση σε όλα τα "ερωτήματα"
... Ο Mephisto, πραγματικός "μάστορας"
στην τέχνη του, καταφέρνει να "πλησιάσει" στην
ψυχή του Ariel περισσότερο
από ποτέ!
[Mephisto:]
I am the thorn in your side
That seeks accomplishment
Reminding the mortal of death
I am the spore of your pride
An angel heaven sent
The master of all
I am the urge of the flesh
Ο μεγάλος
ψυχικός πόνος έχει μία διττή επίδραση στην προσωπικότητα
του ανθρώπου. Από τη μία πλευρά την εξουθενώνει, την φέρνει στα
"όρια της". Από την άλλη της προσφέρει μία μοναδική ευκαιρία για
"κάθαρση", μιας και μόνο μέσα από το μεγάλο πόνο
του ο άνθρωπος μπορεί να παρατηρήσει "ωμά" τη
ζωή, απομονωμένη το "θόρυβο" της "καθημερινότητας".
Είναι κι αυτό ένα από τα "όμορφα παιχνίδια" της ανθρώπινης
ύπαρξης. Αν καταφέρει να επιβιώσει από τη διαδικασία
αυτή, τότε ο άνθρωπος "αναδύεται" δυνατότερος,
αποφασιστικότερος, και για τον εαυτό του, αλλά και για τους άλλους.
Ο Ariel κατάφερε να επιβιώσει
και είναι χαρούμενος γι' αυτό. Έχει πια συμβιβαστεί με την
απόφασή του να "απορρίψει" τη Helena.
Είναι έτοιμος να συνεχίσει την αναζήτησή του. Είναι
σίγουρος ότι θα ξανασυναντηθούν και θα "ενωθούν" σε έναν
Άλλο Κόσμο ...
[Ariel:]
Cause when the lights are down
She'll take me away
Tell me her real name
And in death we'll live the love we never had
Η ανθρώπινη
ύπαρξη μπορεί να εξακολουθήσει να λειτουργεί μέσω της
ανάμνησης, αλλά αργά η γρήγορα θα έρθει αντιμέτωπη με την
πραγματική ζωή που "κινείται" απρόσκοπτα γύρω της. Και η
πραγματική ζωή επηρεάζεται τόσο από τους ανθρώπους που βλέπουμε
καθημερινά, αλλά και από άλλους που θα συναντήσουμε έστω
και για μερικές στιγμές στο "ταξίδι" μας. Ο Ariel
δε θα μπορούσε να ξεφύγει από αυτή τη μοίρα. Συναντά
λοιπόν τη Marguerite, μία πανέμορφη νεαρή κοπέλα, έναν
προσωποποιημένο πειρασμό, η οποία μοιάζει εμφανισιακά στη
Helena. Είναι άραγε μία δεύτερη ευκαιρία
γι' αυτόν σταλμένη από το Θεό;
Θα μπορούσε άραγε να δημιουργήσει μία πραγματική σχέση
βασισμένη στην
αγάπη του για έναν άνθρωπο που δεν υπάρχει
πια πνευματικά, αλλά μόνο σωματικά δίπλα του;
Η απάντηση είναι όχι. Είναι η δεύτερη απόρριψη του
Ariel,
βασισμένη όμως αυτή τη φορά στη γνώση που
απέκτησε από τις εμπειρίες της ζωής του. Είναι δηλαδή μία
συνειδητή απόφαση.
[Ariel:]
How could that first time recur
When memories linger on and on
What made me think you were her
Helena is dead to all
dead to all
Nothing can bring her to life
Don't pretend that I'll be loving you
Once I believed she was gone
I'm corrupted from within
Leave me for now and forever
Leave while you can
Η γνωριμία με τη Marguerite και η μετέπειτα απόρριψή της οδηγούν τον Ariel για μία ακόμα φορά στην εγκεφαλική αναζήτηση της Αλήθειας. Τώρα πια τα όσα έζησε τον βοηθούν να "συγκεκριμενοποιήσει" αυτή την αναζήτηση: Αν η ψυχή μου "αναγεννηθεί" από τις στάχτες του σώματος μου, τι σημασία έχει αυτό για τη σημερινή μου ζωή; Αν δεν πεθαίνουμε ποτέ, αλλά απλά ξαναγεννιόμαστε, τότε είμαστε πραγματικά ελεύθεροι; Μπορώ να καταδικαστώ για τις επιπτώσεις των πράξεών μου, ακόμα και αν οι προθέσεις μου είναι καλές;
Η απάντηση που
δίνει ο ίδιος είναι
χαρακτηριστική:
[Ariel:]
I guess I'll never know
Some things under the sun
Can never be understood Η "εκ νέου" συνάντηση του Ariel με τα όρια της ανθρώπινης σκέψης τον οδηγούν σε αδιέξοδο και απόγνωση. Εύχεται (αλλά δεν το πιστεύει πραγματικά) να υπάρχει πράγματι ο Παράδεισος, μία τέλεια "Κοινωνία" αλληλοβοηθούμενων Ψυχών, όπως τη φαντάζεται στα όνειρά του...
Sub sole nihil novi est
Ad astra per aspera
Quaerite prime regnum dei
Ante bellum
memento mori
Η προσπάθεια
του ανθρώπου να ελευθερωθεί από κάθε είδους δεσμά που "κυβερνούν"
την ύπαρξή του του είναι αέναη. Και αν πολλά από τα δεσμά
του χώρου τα έχει κατά καιρούς "νικήσει", ο χρόνος
αποτελεί τον ανίκητο "τιμωρό" για όλους μας. Ο
Ariel
δε θα μπορούσε να "γλιτώσει" από τα "χέρια" του. Ο
νεανικός του ενθουσιασμός έχει αρχίσει να χάνεται, και η
συνεχής προσπάθειά του για την αναζήτηση της Αλήθειας τον
έχει "κουράσει" πνευματικά. Νιώθει μόνος και
εγκαταλελειμμένος και από το Θεό και από τους ανθρώπους.
Τους ανθρώπους βέβαια, που ποτέ δεν "πρόσεξε" αρκετά κατά τη
διάρκεια της βασανιστικής αναζήτησής του ...
και το Θεό, που μην ξεχνάμε ότι αμφισβητεί ακόμα και την
ύπαρξή του ...
[Ariel:]
Why my God above
Have you abandoned me
In my sobriety
Behind the old facade
I'm your bewildered child
So take me cross the river wide |
No flash player!It looks like you don't have flash player installed. Click here to go to Macromedia download page.
Διαισθανόμενος ότι το "τέλος" είναι "κοντά", ο Ariel "επισκέπτεται" στο μυαλό του για μία τελευταία φορά την ιστορία της Helena. Τώρα πια μπορεί να "αποστασιοποιηθεί" από τον πόνο του, να τον "αγγίξει" και να καταλάβει την "ουσία" του ... Αντιλαμβάνεται ότι ο τρόπος με τον οποίο είχε αντιμετωπίσει την ευθύνη του στην αυτοκτονία της Helena ήταν απλοϊκός και εγωιστικός. Ναι, είχε πάρει πήρε μία Ηθική Απόφαση, αλλά ποιο ήταν το πραγματικό κίνητρό του; Ήταν η σωτηρία της Helena; Ή μήπως η εξασφάλιση της δικής του ψυχικής ισορροπίας στην Αναζήτηση της Αλήθειας? Της έδωσε άραγε την "ευκαιρία" να πάρει τη δική της Ηθική Απόφαση έχοντας γνώση της συμφωνίας του με τον Mephisto; Είχε άραγε άλλο περιθώριο από το να δώσει "τέλος" στη ζωή της μετά τη δική του απόρριψη; Τίποτα απ'όλα αυτά δε θα είχε όμως σημασία αν δεν είχε φερθεί "ασυλλόγιστα" στη απρόοπτη συνάντησή τους. Καταλαβαίνει τώρα πια ότι η "Ευθύνη" του βρίσκεται ακριβώς σε αυτό το σημείο. Η "έλλειψη" της συναίσθησης ευθύνης για τους ανθρώπους είναι κάτι που πάντα "πληρώνεται" με πόνο. Και αυτός ήταν ένας πόνος που θα τον συνόδευε μέχρι το τέλος της ζωής του.
[Ariel:]
I am the thorn in your side
I see her shame in my desire
It all took place too soon
Some of these wounds will always bleed
Over you
Οι χτύποι της καρδιάς του Ariel μοιάζουν πια με την άμμο της κλεψύδρας που αργά αλλά σταθερά εξαντλείται μέχρι την οριστική πτώση και "σιωπή" της. Ο Ariel συνειδητοποιεί ότι η ζωή του τελειώνει και τα συναισθήματά του είναι ανάμεικτα. Το "σκοτάδι" του θανάτου τον "κυκλώνει" και ο φόβος που του προκαλεί είναι μεγάλος. Το "φως" της πνευματικής του εγρήγορσης όμως τον οδηγεί σαν το φεγγαρόφωτο στην αποκάλυψη της Αλήθειας που βρίσκεται από την Άλλη Πλευρά ...
[Ariel:]
Moonlight falling over me
Sail on where the shadows hide
Moonlight crawling down on me
Just like you could not compete with my pride
C'era una volta un uomo
Con gli occhi verso la luna
E si chiedeva: "Verra presto l'amore?"
E che altro esiste
In un cuore gelato?
Tranne il pensiero
Di un assassinio molto silenzioso
Η τελευταία νύχτα της ζωής του Ariel έχει φτάσει. Μπροστά του έχει να αντιμετωπίσει την τρομερή μοίρα που μόνος του δημιούργησε. Η ψυχή του, με βάση τη συμφωνία που έκανε και υπέγραψε με το αίμα του, θα έπρεπε να περάσει στην κατοχή του Mephisto. Είχαν εκπληρωθεί όμως όλες οι συνθήκες της συμφωνίας; Ο Ariel είχε υποσχεθεί ότι θα παράδινε την ψυχή του μόνο αν ζούσε την υπέρτατη στιγμή της μοναδικής Αλήθειας, τη στιγμή που θα ήθελε να διαρκέσει για Πάντα. Αντιλαμβάνεται λοιπόν πώς όχι μόνο δεν έζησε αυτή την στιγμή, αλλά και ότι τελικά ο Mephisto δεν ήταν απλά παρά ένας αντικατοπτρισμός της ύπαρξής του, και δεν υπήρχε ποτέ στην πραγματικότητα. Η ψυχή του πλημμυρίζει με θάρρος. Δε φοβάται πια να αντιμετωπίσει τον επικείμενο θάνατο, τον οποίο και καλεί να έρθει κοντά του ...
[Ariel:]
Darkness come tonight
I have no fear of what you hold
Darkness come alive
You are the stories I've been told
[Ariel:]
Here we are
Under the same old sun
All alone yet somehow bound and unified
Dust to dust...
Ashes to ashes won't take long
[Ariel:]
When you close your eyes
Mementos of summer retrieves your mind
Like a drizzle afternoon cleans the air
When the winter blows
You're glad you remember you really tried
And it comes to an end
Even winter... life fall
And we all have our beliefs
Pray for mercy for all
When memories linger on and on
I am a man without a mystery
The deal is done within
I will embrace the coldest winter breeze
And pay for every sin
[Helena:] Victoria, Non Praeda
[Presenter:] "Life has never been better than it is right now" ...
Το συναρπαστικό σωματικό και
πνευματικό "ταξίδι" του Ariel
τελειώνει κάπου εδώ.
Η ιστορία, όπως τη διηγούνται οι Kamelot,
δε μας δίνει καμία ένδειξη για την "κατάληξη" της
ψυχής του Ariel από τη στιγμή που
"έκλεισε" τα μάτια
του. Οπότε τα ερωτήματα τα οποία έθεσε ο ίδιος στην πορεία της
αναζήτησής του παρέμειναν (και θα
παραμείνουν) αναπάντητα. Δεν είμαι
σίγουρος ότι χρειάζεται καν να απαντηθούν. Αυτό που τελικά είναι
σημαντικό είναι η ίδια η "αναζήτηση"
της Απάντησης ... Ο Goethe στο
αυθεντικό έργο διατύπωσε τη θέση
αυτή χαρακτηριστικά:
He who strives on and
lives to strive
Can earn redemption still Αυτή η αέναη προσπάθεια του Faust (Ariel), "έσωσε" τελικά και την ψυχή του, παρά την ύπαρξη της συμφωνίας "αίματος" με τον Μεφιστοφελή. H λαϊκή ιστορία του Dr. Faustus, διασκευασμένη στο "τιτάνιο" λογοτεχνικό δημιούργημα με τον τίτλο 'Faust' από τον J.W. von Goethe, "συναντά" τη σύγχρονη εποχή μας μέσα από τη μελοποίηση των Kamelot. Οι περισσότεροι αναγνώστες θα "σταθούν" κυρίως στην ερωτική ιστορία του Faust (Ariel) με την Gretchen (Helena). Είναι άλλωστε και το πιο "προσβάσιμο" κομμάτι του έργου. Οι πιο "τολμηροί" θα ασχοληθούν με την "επώδυνη" αναζήτηση του ουσιαστικού νοήματος της ανθρώπινης ύπαρξης, την Απάντηση. Οι Kamelot προσφέρουν απλά ένα υπέροχο soundtrack στην προσωπική σας περιπέτεια. Καλή Τύχη! The editor
|
|
Ακούστε με απλό κλικ στο πρώτο τραγούδι. Τα υπόλοιπα τραγούδια θα φορτώσουν αυτόματα.
Αν θέλετε να ξεκινήσετε την ακρόαση από ένα συγκεκριμένο τραγούδι, κάντε απλό κλικ πάνω του, τα επόμενα θα φορτώσουν πάλι αυτόματα | ||
|
The CyRock Team (rockcyprus at gmail.com - rockcyprus at hotmail.com) |
||