EVENTS

COVER STORY

THE YEAR IN ROCK 2009!

PART III (AND LAST!): SEPTEMBER - DECEMBER

Δεν είναι τυχαίο που χρειάστηκαν τρία ολόκληρα τεύχη για μία εξαιρετικά συνοπτική ανασκόπηση της φετινής χρονιάς στη rock μουσική (διαβάστε το πρώτο και το δεύτερο μέρος). Το τρίτο και τελευταίο μέρος της ανασκόπησης μας είναι το μεγαλύτερο και το καλύτερο, γιατί τους τελευταίους μήνες της χρονιάς κυκλοφόρησαν εξαιρετικές δουλειές σε όλο το φάσμα της rock σκηνής. Η ζωή όμως δεν είναι μόνο rock μουσική!

Στην εισαγωγή της περσινής ανασκόπησης, όταν η παγκόσμια οικονομική κρίση είχε μόλις γίνει μέρος της καθημερινότητάς μας, έγραφα ότι αυτή  κρίση είναι μία μεγάλη ευκαιρία για τη συνειδητοποίηση του αδιεξόδου του σημερινού συστήματος, και για τη δημιουργία καλύτερων συνθηκών ζωής για τις επόμενες γενιές. Δανείστηκα μάλιστα και τα λόγια ενός πολύ μεγάλου συμπατριώτη μας που προειδοποιούσε πολλά χρόνια πριν, όταν η οικολογική συνείδηση δεν υπήρχε καν ως concept, ότι θα πρέπει να αλλάξουμε ριζικά το σύστημα και να του δώσουμε άλλο νόημα, πριν αυτό "συντριβεί στα φυσικά όρια του πλανήτη".

Ένα χρόνο μετά είμαι λιγότερο αισιόδοξος. Αυτό δε σημαίνει πως άλλαξα γνώμη, απλά δε βλέπω να υπάρχει μεγαλύτερη συνειδητοποίηση για το αδιέξοδο του  συστήματος και την ανάγκη αλλαγής του. Και δεν αναφέρομαι στα κόμματα, αλλά στον καθένα από εμάς. Η ιδιοτέλεια εξακολουθεί να κυριαρχεί, και αντί να έχουμε περισσότερα σημάδια κοινωνικής αλληλεγγύης, έχουμε περισσότερα φαινόμενα κοινωνικού κανιβαλισμού. Ο Θουκιδίδης το είχε πει μερικές χιλιάδες χρόνια πριν: "Ιδιοτελής η φύση μας, και αν δεν την αλλάξουμε, δε γίνεται τίποτα" ....

Το υστερόγραφο σε αυτό το editorial, το "δανείζομαι" από ένα σπουδαίο έλληνα αρθογράφο, τον Αντώνη Καρακούση. Είναι ένα κομμάτι από πρόσφατο άρθρο του στην εφημερίδα 'Το Βήμα':

"Το ζήτημα είναι ότι η ελίτ του χρήματος και της κερδοσκοπίας που διαχειρίζεται ακόμη τις τύχες του σύγχρονου κόσμου επιμένει στα ίδια και στα ίδια. Τα γκρίζα κοστούμια που κυβερνούν τον κόσμο πήραν δυο ανάσες και ξανά το ίδιο βιολί, το ίδιο παιχνίδι παίζουν. Ακόμη και τώρα δεν εννοούν να καταλάβουν ότι το μοντέλο που έχτισαν την τελευταία εικοσαετία δεν είναι πια υπερασπίσιμο, ότι εξήντλησε τα όριά του και πρέπει να αλλάξει. Το Ντουμπάι και η επερχόμενη κατάρρευσή του δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα ακόμη σημείο των καιρών"

The Editor

Αυτός δεν ήταν ένας απλός Σεπτέμβρης ... ήταν ο καλύτερος rock Σεπτέμβρης της τελευταίας δεκαετίας! Έπρεπε να το περιμένω φυσικά! Όταν ο μήνας ξεκινάει με την ιστορική συναυλία του Αλκίνοου στο Κούρειο, όλα είναι πιθανά! Θυμίζω συνοπτικά τα γεγονότα για όσους δεν ήταν εκεί: Σφοδρή καταιγίδα μόλις 10 λεπτά πριν ξεκινήσει η συναυλία, μούσκεμα τα πάντα, συμπεριλαμβανομένου του editor, της παρέας του, και όλων των ηλεκτρικών εγκαταστάσεων! Ακύρωση; Όχι! Δύο και μισή ώρες unplugged Αλκίνοος στο Κούρειο! Και να το είχαμε σχεδιάσει, καλύτερο δε θα γινόταν!

Ξεκινάω με τη μεγάλη "έκπληξη" της φετινής χρονιάς, τους Paramore. Αντί να αμπελοφιιλοσοφίσω όμως για το πραγματικά πολύ καλό album τους 'Brand New Eyes', μου κάνει περισσότερο κέφι να μιλήσω για αυτή την εκπληκτική κοπελίτσα με το όνομα Hayley Williams! "Why we love Hayley" λοιπόν:

1. Γιατί μπορεί να μην είναι soprano, αλλά όταν τραγουδάει καταλαβαίνεις ότι η φωνή βγαίνει από την ψυχή της και όχι από το μυαλό της.

2. Γατί μπορεί να μη γράφει groundbreaking lyrics, οι στίχοι της όμως εκφράζουν ακέραια μία πραγματικότητα: Αυτή μίας middle-class 21χρονης λευκής Αμερικανίδας που ζει το 2010!

3. Γιατί δε φοβήθηκε να μιλήσει ανοιχτά (μαζί με το υπόλοιπο συγκρότημα) για το γεγονός ότι κόντεψαν να διαλυθούν από τις μεταξύ τους τριβές λόγω της αρχικής δημοσιότητας (λόγω 'Twilight' και 'Decode'). O "τσαμπουκάς" που βγάζουν σε αυτό το album έχει να κάνει με τα προβλήματα που πέρασαν εκείνη την περίοδο. Εκφράζω το θυμό μου, τον προβληματισμό μου, την τσαντίλα μου, μέσα από τη μουσική ... δεν είναι σημαντικό μέρος της rock μουσικής αυτό ή το ξεχάσαμε;

4. Γιατί στο τέλος της ομολογουμένως εκπληκτικής, και καλύτερης από το πρωτότυπο, ακουστικής εκτέλεσης του 'Use Somebody' των Kings of Leon, έχει ένα ύφος σα να λέει: "Παναγία μου, μήπως το "έσφαξα" το κομμάτι;" ... (δείτε το στο 3:56 του πιο κάτω clip, το οποίο έχει ήδη φτάσει τα 8.000.000 views and counting!)

5. Γιατί το ταβάνι του δωματίου της "κοσμεί" μία αφίσα των Slipknot!

6. Γιατί παρόλο που δεν είναι 2 μέτρα μοντέλο με ευδιάκριτες καμπύλες, αλλά απλά μία όμορφη κοπελίτσα με σημάδια στο πρόσωπο, ψηφίζεται παντού τη φετινή χρονιά ως η πιο sexy τραγουδίστρια. Γιατί άραγε; ....

7. ... γιατί είναι, (σπάνιο την εποχή μας) μία ΑΛΗΘΙΝΗ κοπέλα με "balls".

Case closed.

Καλή τύχη στη μικρή και το συγκρότημα, τους εύχομαι μόνο να μην "πάρουν τα μυαλά τους αέρα" και χάσουν την αυθεντικότητά τους. Ακούστε στο radio player το καλύτερο κομμάτι του δίσκου (και αγαπημένο της Hayley) 'Careful', και δείτε πιο κάτω το "λαμπερό" clip για το 'Brick By Boring Brick'!  

Ήταν μία δυνατή χρονιά και για τους Paradise Lost: Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο ο κόσμος άρχισε να ενδιαφέρεται ξανά για αυτούς. Τα live τους απέκτησαν πάλι αυτό το edge των παλιών τους εμφανίσεων (δείτε clips από τη συναυλία τους στην Κύπρο σε πολύ καλή ποιότητα στο YouTube channel των CRT). Το Σεπτέμβριο κυκλοφόρησαν ένα πολύ καλό album ('Faith Divides Us, Death Unites Us'), στο οποίο αν η μίξη της φωνής του Holmes είχε γίνει ένα "τσαφ" πιο πάνω, όλα θα ήταν τέλεια! Έφτιαξαν επίσης και αρκετά ενδιαφέροντα clips για τα κομμάτια του album. Το μόνο που χάλασε το "γλυκό" ήταν τα προβλήματα υγείας στην οικογένεια του Mackintosh, που οδήγησαν και στην ακύρωση αρκετών συναυλιών. Αγαπημένα μου κομμάτια από το album τα 'Rise of Denial', 'As Horizons End', καθώς και το συγκλονιστικό 'Frailty', στo οποίο ο Mackintosh μας κάνει την τιμή να "αφήσει" (για μία ακόμα φορά) την ψυχή του πάνω στην κιθάρα του ...

Αυτός ο Σεπτέμβρης κυριολεκτικά με "σκότωσε"! Θα τον θυμάμαι πολλά χρόνια! Και να ξεχάσω τα υπόλοιπα albums, αποκλείεται να σταματήσω να ακούω αυτό το αριστούργημα των Alice In Chains με τίτλο 'Black Gives Way to Blue'. Μπορεί να περιμέναμε αρκετό καιρό, μπορεί ο Layne να μη βρίσκεται πια σε αυτό τον κόσμο, ο Jerry Cantrell όμως και η παρέα του δημιούργησαν κάτι πραγματικά ξεχωριστό! Υπάρχει άραγε καλύτερη "ελεγεία" για το θάνατο από το ομώνυμο κομμάτι; Υπάρχει άραγε sickest riff από αυτό που διαπερνά σα δηλητήριο ολόκληρο το 'Check My Brain'; Υπάρχει καλύτερο ακουστικό κομμάτι μέσα στο 2009 από το 'Your Decision'; Έχουνε συνθέσει πολλά καλύτερα τραγούδια οι Alice In Chains από το 'Lesson Learned' και το 'Take Her Out'; Ένα μεγαλειώδες, σκοτεινό, βαθύ, και τεχνικά "άπαιχτο" album. Μία "άσκηση" στη ζωή και το θάνατο. Ο Layne θα είναι περήφανος εκεί πάνω ... 

Ο "μαγικός" Σεπτέμβρης συνεχίστηκε με την κυκλοφορία του νέου album των Pearl Jam με τίτλο 'Backspacer'! Άλλη έκπληξη κι αυτή! Ανανεωμένοι, χαλαροί, χωρίς "βαριά" πολιτικά μηνύματα μεν, αλλά με πολύ rock 'n' roll διάθεση! 37 (μόνο!) λεπτά απολαυστικής μουσικής, με κορυφαίες στιγμές τα 'Got Some', 'Supersonic' και 'Speed of Sound'!

Σε κλασσικά μεταλλικά μονοπάτια είχαμε την "επιστροφή" των Megadeth με το 'Headcrusher': Μία ατελείωτη καταιγίδα από riffs και solos, με τον Mathew Broderick να δίνει κυριολεκτικά "τα ρέστα του" στην κιθάρα. Κάποιες στιγμές όμως τα αμέτρητα κιθαριστικά μέρη γίνονται λίγο υπερβολικά. Προσωπικά εκτός από το "ισοπεδωτικό" 'Head Crusher' προτιμώ τα πιο "παραδοσιακά" Megadeth κομμάτια του album, δηλαδή τα '44 Minutes' και 'Bodies'.

Μέσα σε αυτό το χαμό δε θα μπορούσε να λείπει και ένα μνημειώδες album του ελληνικού rock, έτσι δεν είναι; Nightstalker λοιπόν και 'Superfreak'! Έτσι για να γίνει γνωστό το όνομα της πατρίδας σε όλες τις γωνιές του παγκόσμιου stoner πλανήτη! Αντικειμενικά ... δισκάρα! 'Super ... motherfuckin' ... freak', 'Enough is not Enough', 'Heavy Mental' και τόσα άλλα! Δεν ξέρω τι "έπαιρναν" όταν το έφτιαχναν, αλλά σίγουρα δούλεψε! Δείτε και το φοβερό clip για το 'Baby, God is Dead', και ... "λιώστε"! Ναι, δεν κάνετε λάθος, αυτό είναι ελληνικό συγκρότημα! Απίστευτα πράγματα!

Τι μας έμεινε; Κάτι ψιλά ... δηλαδή οι Muse και το 'Resistance'!!!! Το album που ψηφίστηκε από πολλά έντυπα στα top-5 rock albums της φετινής χρονιάς! Οι Άγγλοι πήραν τη συνειδητή απόφαση να δημιουργήσουν ένα grandiose συμφωνικό έργο, κάτι σαν το δικό τους Παρθενώνα! Σε αυτές τις περιπτώσεις εννέα στις δέκα φορές η αποτυχία είναι οικτρή ... Δεν πέσαμε ακριβώς στη δέκατη, αλλά σίγουρα ακούγεται καλό! Υπήρξε μεγάλη κριτική από NME, Rolling Stone για lack of originality, αλλά για ένα τέτοιο overambitious album με 3-part 15λεπτα κομμάτια ('Exogenesis') μόνο ο χρόνος θα είναι ο τελικός κριτής!

"Ζαλισμένοι" από τον ανεπανάληπτο Σεπτέμβριο, γιορτάζουμε τα πρώτα μας γενέθλια, και καλέσαμε όλους τους φίλους και γνωστούς για "κέρασμα". Αντί όμως να τους "κεράσουμε" εμείς, τους ζητήσαμε να μας "κεράσουν" αυτοί τα τραγούδια που "σημάδεψαν" τη ζωή τους ... το αποτέλεσμα ξεπέρασε κάθε προσδοκία!

Δε θα ήταν δυνατό να ξεκινήσω το review των albums του μήνα με τίποτε άλλο εκτός από Epica (εξώφυλλο). Άλλωστε όλοι όσοι διαβάζουν τους CRT γνωρίζουν το "soft spot" που έχω για τη Simone (εγώ, και ο υπόλοιπος αντρικός πληθυσμός!). Πέρα από την "πλάκα" όμως, οι Epica δεν είχαν ποτέ κυκλοφορήσει μέχρι τώρα ένα πραγματικά "μεγάλο" album ικανό να τους κάνει γνωστούς σε ένα ευρύτερο κοινό, ιδίως στην Αμερικανική αγορά. Το λογικό σε αυτή την περίπτωση θα ήταν να "κατασκευάσουν" ένα - δύο εύπεπτα "χιτάκια", να "πετάξουν μπροστά" τη Simone, και να προσευχηθούν για το καλύτερο! Λογικό μεν, καμία σχέση με αυτό που έκαναν δε! 'Design Your Universe', ένα 79λεπτο συμφωνικό ΕΠΟΣ, δύσκολο στο πρώτο άκουσμα, που ξετυλίγει σταδιακά τις μεγάλες αρετές του στον υπομονετικό ακροατή. Κύριος υπεύθυνος για όλα αυτά ο βασικός συνθέτης Mark Jansen (ex - After Forever). Highlights του album τα 'Unleashed', 'Martyr of the Free World', 'Burn to a Cinder' (με eastern influences) και 'Deconstruct'. Guess what? Ξεκινάνε την πρώτη τους headlining περιοδεία στην Αμερική. Και ύστερα σου λένε ότι πρέπει να "ξεπουληθείς" για να πετύχεις ...

Τα "ριάλια" παίζουν όμως το βασικό ρόλο στην ιστορία των Creed. Όλοι κατάλαβαν πως η επανασύνδεσή τους έγινε για αυτά και μόνο για αυτά. Προϊόν αυτής της επανασύνδεσης ήταν μία πολύ επιτυχημένη περιοδεία, αλλά και ένα νέο album  με τίτλο 'Full Circle'. Καλό κι ευχάριστο, αλλά και "βιομηχανοποιημένο". Όχι ότι δεν ακούω συχνά κομμάτια σαν το 'Suddenly', ή το 'A Thousand Faces', αλλά δε νομίζω ότι θα θυμόμαστε συνολικά το album στο μέλλον ως κάτι το ξεχωριστό. Δισκογραφική επιστροφή μετά από πολλά χρόνια είχαμε και για τους Kiss με το album 'Sonic Boom'. Solid stuff και σε αυτή την περίπτωση, με το leading single 'Modern Day Delilah' να ξεχωρίζει!

Το σημαντικότερο live event του Οκτώβρη ήταν η κάθοδος στην Κύπρο ενός "θρύλου" της μεταλλικής μουσικής, του Paul Di' Anno, τον οποίο και προϋπαντήσαμε με ένα τεύχος - αφιέρωμα στο πρώτο album των Maiden. Αν και ολοφάνερα υπέρβαρος, και με "κινητικές δυσκολίες", τα πήγε πολύ καλύτερα απ' ότι περίμενα! Φυσικά απολαύσαμε και το γνωστό, παραδοσιακό ξεκατίνιασμα των Maiden, και η φράση 'Spice Girls' ήταν το επίκεντρο των συζητήσεων για αρκετές μέρες. All in good spirit φυσικά, και ελπίζω να μην πήρατε και πολύ στα σοβαρά όλα όσα είπε! Από καθαρά καλλιτεχνική άποψη, highlight της βραδιάς ήταν η μεγαλειώδης εμφάνιση των Prodigal Earth ως support μπάντας του Di Anno!

Blackie was back in October, μαζί με το "πνευματικό του παιδί" τους W.A.S.P., και ένα νέο album με τίτλο 'Babylon'. Αν και το album περιλαμβάνει μόνο 7 νέα τραγούδια και 2 διασκευές, συνολικά είναι γεμάτο ενέργεια και δύναμη! Ξεχώρισαν τα κομμάτια 'Crazy', 'Babylon's Burning', αλλά και η διασκευή στο 'Burn' των Deep Purple δεν είναι καθόλου άσχημη!

Αν σας αρέσει το psychedelic rock, τότε σίγουρα η κυκλοφορία της χρονιάς για εσάς ήταν το νέο album των Flaming Lips 'Embryonic'. Οι περισσότεροι δημοσιογράφοι του χώρου το τοποθέτησαν στην κορυφή  των προτιμήσεών τους για τα albums της χρονιάς! Αν ρωτάτε γιατί δεν υπάρχει απόσπασμα από το 'Embryonic' στο radio player, είναι γιατί δεν έχει νόημα να ακούσει κανείς individual κομμάτια από μία τέτοια δημιουργία. It's pure psychedelic rock: Ή το ακούς όλο ή καθόλου! Το συγκρότημα κυκλοφόρησε τα Χριστούγεννα και ένα album - διασκευή του 'Dark Side of the Moon' των Pink Floyd!

Αυτό το μήνα μας "άφησε χρόνους" και μία τεράστια φυσιογνωμία της rock μουσικής, ο Dickie Peterson των "θρυλικών" Blue Cheer, οι οποίοι με την κυκλοφορία του 'Vincebus Eruptum' το 1968 άλλαξαν την πορεία της μουσικής που ακούμε. Όχι μόνο τι ακούμε, αλλά και πώς τo ακούμε! Αντί "μνημόσυνου", αντιγράφω μία ιστορία που διηγήθηκε ο Dickie σε μία από τις τελευταίες συνεντεύξεις της ζωής του στο Classic Rock magazine:"I remember Paul Bloomfield came up to me at the Avalon Ballroom (in 1968) and he says: 'You can't do that'. I said 'C'mon Mike, you can do it too. All you gotta do is turn this knob up to 10'! He hated me ever since. He was this great accomplished musician and I was this 18 years old smartass"!

Κλείνουμε με δύο εκπληκτικά quotes που μας χάρισαν αυτό το μήνα ο "θείος" Ozzy και ο "θείος" Lemmy:

Ozzy: "There isn't another job in the world where you can turn up pissed as a wheel and not get fired.."!

Lemmy: "My attitude hasn't changed anyway. All businessmen are c**** and you don't have to know anything else"!

... και για το τέλος κάτι πιο "light", αλλά πως θα μπορούσα να αντισταθώ σε αυτό το clip από το νέο album των Agua de Annique 'In Your Room' που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο; Δείτε το και θα με καταλάβετε ...  What a voice! Utter brilliance!

(συνέχεια στη διπλανή στήλη)

LATEST NEWS

CYROCK'S RADIO

Ακούστε με απλό κλικ στο πρώτο τραγούδι. Τα υπόλοιπα τραγούδια θα φορτώσουν αυτόματα.

Αν θέλετε να ξεκινήσετε την ακρόαση από ένα συγκεκριμένο τραγούδι, κάντε απλό κλικ πάνω του, τα επόμενα θα φορτώσουν πάλι αυτόματα.

The CyRock Team (rockcyprus at gmail.com - rockcyprus at hotmail.com)