THE YEAR IN ROCK 2010!

(PART III: SEPTEMBER - DECEMBER)

A BRAVE NEW

UNIVERSE!

Αυτό το τεύχος που "κρατάτε στα χέρια σας" είναι το έβδομο κομμάτι ανασκόπησης που έχουν οι κυκλοφορήσει οι CyRockTimes στη σύντομη ιστορία τους. Ή δημιουργία ενός τέτοιου τεύχους είναι πάντα μία δύσκολη και επίπονη υπόθεση, ιδιαίτερα όταν χρειάζεται να καλυφθεί το λεγόμενο "ευρύ φάσμα" της rock μουσικής.  Το τονίζω ιδιαίτερα αυτό, γιατί το συγκεκριμένο τεύχος ήταν το δυσκολότερο και ταυτόχρονα το πιο ευχάριστο που έγραψα από όλα τα άλλα. Δυσκολότερο, γιατί ούτε λίγο ούτε πολύ υπήρχαν γύρω στα 35 albums (!) μέσα σε αυτό το τετράμηνο για τα οποία ήθελα να πω έστω και μία κουβέντα! Πιο ευχάριστο, γιατί στις περισσότερες περιπτώσεις η ποιότητα αυτών των albums ήταν κορυφαία. Δε νομίζω ότι υπάρχει καλύτερη απόδειξη από την παγκόσμια "δυναμική" της rock / metal σκηνής από τις μουσικές που κυκλοφόρησαν αυτό το τετράμηνο. Και μην ξεγελιέστε από τις top-40s φαιδρότητες. Τα digital downloads της rock μουσικής είναι τα περισσότερα από οποιοδήποτε άλλο είδος μουσικής σε Αμερική / Καναδά! Είμαστε η "σιωπηρή" (χεχε) πλειοψηφία!

Παραδοσιακά, στο τρίτο μέρος της ανασκόπησης μιλάω και λίγο για τον κόσμο μας, όπως εξελίχτηκε τη χρονιά που πέρασε, και το μέλλον του, όπως το βλέπω προσωπικά. Αν το 2008 ήταν η χρονιά του ξεσπάσματος της παγκόσμιας τραπεζικής κρίσης, και το 2009 η χρονιά του ξεσπάσματος κρίσης δημοσίων ελλειμμάτων, το 2010 μας επιβεβαίωσε ότι τελικά τίποτα δεν άλλαξε, και ότι ένας νέος κύκλος "ανάπτυξης" παλαιού τύπου επίκειται, απλά με χειρότερους εργασιακούς "όρους" από τον προηγούμενο! Δεν είναι περίεργα όλα αυτά, υπάρχουν οικονομικά "μοντέλα", αλλά και αξιόλογοι οικονομολόγοι που μπορούν να τα εξηγήσουν αναλυτικά.

Τι δεν άλλαξε λοιπόν όπως το βλέπω εγώ; Η κυριαρχία της οικονομικο-κεντρικής αντίληψης στο φαντασιακό της (παγκόσμιας πια) κοινωνίας των ανθρώπων. Με άλλα λόγια η πίστη (προσέξτε τη λέξη) στην αέναη οικονομική ανάπτυξη με βάση τη χρήση της συνεχώς βελτιωνόμενης τεχνολογίας, που έχει ως αποτέλεσμα την ακατάπαυστη αύξηση της παραγωγικότητας. Οπότε μόνο "για λίγο καιρό ξαποστάσαμε ... και ξανά προς τη δόξα τραβάμε". Όπου "δόξα" είναι η προσωπική ή κοινωνική οικονομική "Εδέμ". Αν είστε προσεχτικοί, θα διακρίνετε την αναλογία που υπάρχει ανάμεσα στη σύγχρονη οικονομική "θεωρία" και τις οργανωμένες θρησκείες ...

Οι οργανωμένες κοινωνίες όμως έχουν αρχίσει να δημιουργούν (μέσα από το εκπαιδευτικό τους σύστημα) μία νέα γενιά ανθρώπων που νιώθει "ικανοποιημένη" από αυτή την αντίληψη. Αυτή η γενιά άλλωστε είναι που θα φέρει και το "τέλος" των κοινωνιών όπως τις γνωρίζουμε, μιας και η σημερινή λειτουργία τους βασίζεται σε άτομα που έχουν ευρύτερη επίγνωση όχι μόνο του οικονομικού ρόλου, αλλά κυρίως του κοινωνικού ρόλου καθώς και της ευθύνης που έχουν για τη λειτουργία μίας κοινωνίας, πέρα από τα προσωπικά οικονομικά τους συμφέροντα. Όταν αυτοί εκλείψουν, τα πάντα θα καταρρεύσουν, και θα χρειαστεί να τους "ξαναδημιουργήσει" η ανθρωπότητα από την αρχή, για να καταφέρει να σταθεί στα πόδια της. Μέχρι να γίνουν όλα αυτά όμως ... το πιθανότερο είναι ότι δε θα έχει μείνει ούτε ένα κύτταρο από το σώμα του editor ... για να μπορέσει να τα επιβεβαιώσει!

Η CyRock ανασκόπηση του 2010 θα σας αποχαιρετήσει με ένα άρθρο και μερικά λόγια που δεν είναι καθόλου οικονομικο-κεντρικά. Είναι γραμμένα "από καρδιάς"! Ο άνθρωπος που τα έγραψε δεν είναι ούτε πολιτικός, ούτε δημοσιογράφος, ούτε κοινωνιολόγος, ούτε ψυχολόγος, ούτε επιστήμονας, ούτε "ειδικός". Είναι μόνο ένας "απλός μάγειρας" ...

Η "θρέψη".

The editor

Η δυναμική επανεμφάνιση της rock / metal μουσικής τα δύο τελευταία χρόνια προκάλεσε ένα "κύμα" επανενώσεων και "ενεργοποιήσεων" παλιών, αλλά και λιγότερο παλιών συγκροτημάτων. Φυσικά, ας μη γελιόμαστε, ότι και να λένε τα συγκροτήματα στις ανακοινώσεις τους, η βασική αιτία αυτού του φαινομένου είναι ... τα "ριάλια". Και τα "ριάλια" πια δε "βγαίνουν" από τις πωλήσεις των albums, αλλά από τις περιοδείες και τις live εμφανίσεις. Όσο λοιπόν υπάρχει ενδιαφέρον και συμμετοχή του κόσμου σε αυτά τα events, να μην εκπλαγείτε αν δείτε ακόμα και τους Lennon / Harrison να ανασταίνονται για να μπορέσουν να βγουν σε περιοδεία οι Beatles!

Φυσικά η "ενεργοποίηση" που προκάλεσε "πάταγο", δεν ήταν άλλη από αυτή των System Of A Down! Μερικοί από εσάς θα θυμάστε ότι στο πρώτο μέρος της ανασκόπησης είχαμε μιλήσει για το tweet του Shavo που ουσιαστικά είχε προαναγγείλει το γεγονός. Εκ των υστέρων φαίνεται ότι η επερχόμενη κυκλοφορία των προσωπικών albums του Tankian επέβαλε κατά κάποιο τρόπο την αρχική "διάψευση" του γεγονότος. H λιτή ανακοίνωση του συγκροτήματος στις 29 Νοεμβρίου, ήρθε πραγματικά "από το πουθενά". Το φετινό καλοκαίρι το συγκρότημα θα περιοδεύσει στα ευρωπαϊκά festivals, και αρκετοί από εμάς θα έχουμε την ευκαιρία να τους απολαύσουμε σε αυτή τη νέα περιπέτειά τους. Νέο υλικό; Αν και υποθετικά τίποτα δεν είναι προσχεδιασμένο, προσωπικά το βλέπω πολύ πιθανό!

Δεύτερη σημαντική "ενεργοποίηση", ήταν αυτή των Slipknot! Ο θάνατος του Paul Grey φάνηκε αρχικά ότι θα οδηγούσε στην οριστική διάλυσή τους. Οι αντικρουόμενες δηλώσεις των Corey Taylor / Jordison, σε συνδυασμό με το super-επιτυχημένο Stone Sour project των Taylor / Root, έδειχναν την έλλειψη διάθεσης από μερικά τουλάχιστον μέλη για μία νέα δημιουργική διαδικασία. Προφανείς εμπορικοί λόγοι οδήγησαν το συγκρότημα σε μία (προσωρινή;) επανένωση, με σκοπό την εμφάνιση τους στα καλοκαιρινά ευρωπαϊκά festivals. Μακροπρόθεσμα όμως, το μέλλον τους είναι αβέβαιο. Αν μάλιστα επιβεβαιωθεί η ημι-επίσημη είδηση ότι ο Corey Taylor θα είναι ο νέος τραγουδιστής των Velvet Revolver, τότε δε βλέπω τον τρόπο με τον οποίο θα μπορέσει να συνεχίσει το συγκρότημα, τουλάχιστον στην τωρινή του μορφή. Οπότε όσοι έχετε την ευκαιρία να τους δείτε live το φετινό καλοκαίρι ... μην το σκεφτείτε δεύτερη φορά!

Αν και δε θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε τους Foo Fighters "απενεργοποιημένους", η είδηση ότι ηχογραφούν νέο album μετά από πολλά χρόνια, έμοιαζε σαν είδηση επανένωσης! Το νέο τους album θα μας απασχολήσει ιδιαίτερα μέσα στο 2011 για πολλούς λόγους. Ένας από αυτούς είναι και το ιστορικό "reunion" του Krist Novoselic με τον Dave Grohl κατά τη διαδικασία ηχογράφησης του album, σχεδόν δύο δεκαετίες μετά την τελευταία τους συνεργασία στους Nirvana (bar μία μικρή συμμετοχή backing vocals του Novoselic στο 'Walking the Line' το 2002). Αν βάλετε στην "εξίσωση" και τον παραγωγό του album Butch Vig, τα τρία τέταρτα του 'Nevermind' album ήταν παρόντα! Αναμένουμε επίσης να ακούσουμε τις νέες δουλειές των "ενεργοποιημένων" A Perfect Circle (project του Maynard των Tool), καθώς και των αξιόλογων Σκωτσέζων pop-rockers Garbage, με τη γλυκύτατα "παράξενη" Shirley Manson στα φωνητικά, και τον κύριο Butch Vig (see earlier) στα drums!

Πολλή "αγάπη" και "συντροφικότητα" είχε πλακώσει, οπότε ήταν καιρός για μία "ηχηρή" αποχώρηση, συνοδευόμενη από ένα καθώς πρέπει "ξεκατίνιασμα". Μιλάμε φυσικά για την αποχώρηση του Mike Portnoy από το συγκρότημα στο οποίο υπήρξε ιδρυτικό μέλος και βασικός (ίσως ο βασικότερος) συντελεστής, τους Dream Theater! Η κλισέ φράση "κεραυνός εν αιθρία" ταιριάζει "γάντι" με τον αντίκτυπο που προκάλεσε η ανακοίνωση της είδησης. Θα ήταν πιο πιστευτό αν μας έλεγαν ότι θα αποχωρούσαν οι υπόλοιποι τέσσερις και ότι θα έμενε ο Portnoy! Σε κάθε περίπτωση, το "ζουμί" της υπόθεσης είναι το ακόλουθο: Κατά τη διάρκεια της χρονιάς ο Portnoy "κάλυψε" τη θέση του αποθανόντος 'Rev' στις συναυλίες των Avenged Sevenfold. Αποφάσισε να προτείνει στους υπόλοιπους Theater να βάλουν στον "πάγο" το συγκρότημα μέχρι νεωτέρας, για να "γεμίσουν τις μπαταρίες τους". Αντί όμως αυτοί να συμφωνήσουν μαζί του (όπως ο Portnoy περίμενε ως "αρχηγός" των DT), του είπαν απλά ... "Άντε Γεια"!!!! Σοκαρισμένος ο Portnoy άρχισε να λέει και να γράφει διάφορα "ακατάληπτα", τα οποία δεν είχαν κανένα νόημα μιας και ο ίδιος ουσιαστικά έθεσε τον εαυτό του εκτός συγκροτήματος! Έχασε και τη θέση του στους AX7 μιας και το συγκρότημα προσέλαβε μόνιμο drummer, ενώ τα υπόλοιπα μέλη των DT φαίνεται να ξαναβρήκαν το χαμένο (εδώ και πολλά χρόνια) ενθουσιασμό τους! Περιμένουμε την ανακοίνωσή τους για το νέο drummer, ενώ έρχεται και νέο album! Συμπέρασμα: Ο Mike έβαλε ένα τεράστιο "αυτογκόλ", και τώρα προσπαθεί να διασωθεί μέσω της δημιουργίας διάφορων all-star projects! Good luck!

Είχαμε όμως και μία "κάτι σαν διάλυση". Στις 7 Δεκεμβρίου, ένα από τα δύο "μυθικά" post-Sabbath classic metal συγκροτήματα, οι Judas Priest, ανακοίνωσαν ότι η φετινή (2011) θα είναι η τελευταία περιοδεία που θα πραγματοποιήσουν στην ιστορία τους! Αυτό ακριβώς έλεγε η ανακοίνωσή τους, αλλά, για λόγους που ποτέ δεν κατάλαβα, άρχισαν όλοι να τους "κλαίνε" λες και ανακοίνωσαν ότι διαλύονται! Το επεσήμανα έγκαιρα τότε, και, όπως επιβεβαίωσαν και οι ίδιοι πριν λίγες μέρες, θα συνεχίσουν όντως να ηχογραφούν κανονικά! Κατά τα άλλα, η απόφασή τους να σταματήσουν να περιοδεύουν, από τη στιγμή που βρίσκονται στα περασμένα 60 τους χρόνια, χρήζει απόλυτου σεβασμού!

Άλλη μία σημαντική είδηση που προέκυψε αυτό το τετράμηνο ήταν η ανακοίνωση της εισδοχής του Alice Cooper στο Rock 'n' Roll Hall of Fame! Για την αξία και την  "επιδραστικότητα" του Alice Cooper στο χώρο της rock μουσικής είμαι εντελώς "ανάξιος" να μιλήσω! Γι' αυτό και στο σχετικό αφιέρωμα που είχα δημιουργήσει λίγο πριν την εμφάνισή του στη Λεμεσό, είχα χρησιμοποιήσει αποκλειστικά ... τα δικά του λόγια! Επιστρέφοντας σε όσα έλεγα στο δεύτερο μέρος της ανασκόπησης, ακόμα δε μπορώ να πιστέψω ότι υπήρχαν άνθρωποι στο νησί που έχασαν εκείνη τη συναυλία, αποκλειστικά και μόνο γιατί θεώρησαν τα 50 Ευρώ "πολλά" ... Σε κάθε περίπτωση, ο Alice Cooper θα εμφανιστεί στο induction ceremony μαζί με την original μπάντα του, με την οποία ηχογραφεί και νέα κομμάτια (και παραγωγό τον Bob Ezrin!) ... Top stuff!

Μερικά χρόνια πριν, στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, ο Θωμάς, ένας πολύ καλός φίλος μου στην Αθήνα, με "μύησε" στις κυκλοφορίες μίας μικρής Ιταλικής δισκογραφικής εταιρίας με το όνομα 'Frontiers', η οποία είχε ειδικότητα στο Ευρωπαϊκό melodic rock / metal. Τότε αντιμετώπιζα με "σκεπτικισμό" τόσο το συγκεκριμένο μουσικό είδος, όσο και το μέλλον μίας τέτοιας εταιρίας. Σχεδόν δέκα χρόνια μετά, όχι μόνο λατρεύω το AOR / melodic rock / metal, αλλά και η Frontiers είναι πια μία από τις μεγαλύτερες δισκογραφικές εταιρίες, τουλάχιστον στην Ευρώπη, ενώ στις 3 Δεκεμβρίου ανακοινώθηκε ότι το distribution της στην Αμερική ανέλαβε ... η EMI! Και όλα αυτά, χωρίς να ξοδέψει πολλά. Απλά δημιουργώντας μερικά από τα καλύτερα projects της τελευταίας δεκαετίας (Allen / Lande, Place Vendome etc.), και ενεργοποιώντας μερικά κορυφαία συγκροτήματα του παρελθόντος που βρίσκονταν σε δισκογραφική "αφάνεια" (με πιο πρόσφατο παράδειγμα τους Mr. Big φυσικά!). Ακούς Φοίβο; Άντε σε δέκα χρόνια με το καλό να γράφω τα ίδια και για την Pitch Black Records!

Κλείνουμε το Rock Headlines section της ανασκόπησης του 2010 με την υπενθύμιση των CyRock τευχών για την περίοδο Σεπτεμβρίου - Δεκεμβρίου: Sonisphere festival review (part II - part III), αφιέρωμα στο αριστούργημα 'Faust' του Goethe μέσα από τις μελωδίες και τους στίχους των Kamelot ('Epica' - 'Black Halo'), μία μικρή αθώα "ιστοριούλα" ... 'Μέσα Στη Νύχτα των Άλλων', και τέλος ... τα γενέθλια του επονομαζόμενου (χεχε) rock bar 'Neverland'! Θα είναι πραγματικό θαύμα αν καταφέρω και του χρόνου να κυκλοφορήσω τόσα πολλά!  

Το soundtrack του editor για το τελευταίο τετράμηνο του 2010 ήταν απλά ... ανεπανάληπτο! Όπως είχα γράψει και στο πρώτο μέρος τς ανασκόπησης, κάποια στιγμή ήταν απλά αδύνατο να παρακολουθήσει κανείς όλες τις εξαιρετικές κυκλοφορίες που εμφανίζονταν με ρυθμό ... "πολυβόλου"! Το soundtrack που θα παρουσιάσω είναι σίγουρα ελλιπές, μιας και πολλά από τα albums που κυκλοφόρησαν αυτή την περίοδο τα εξετάζω πιο προσεκτικά τους πρώτους μήνες του 2011 ... τώρα που έχουν "ηρεμήσει" λίγο τα πράγματα δηλαδή, γιατί το Μάρτη - Απρίλη μας περιμένει νέα "καταιγίδα"! Σε κάθε περίπτωση, ακολουθεί η περιγραφή (μικρότερη ή μεγαλύτερη) ... 35 ολόκληρων albums!!!!!

Ως CyRockTimes δε νομίζω ότι χρειάζεται να μιλήσουμε αναλυτικά για τους Alter Bridge! Είναι ένα από τα συγκροτήματα για τα οποία είμαι "περήφανος" ότι τα παρουσιάσαμε για πρώτη φορά στο νησί, στη γνωστή πια κυκλοφορία του Μαρτίου 2009! Φυσικά τους θεωρούσα ως ένα από τα 2-3 κορυφαία σύγχρονα Αμερικανικά hard rock συγκροτήματα πολύ πριν τη δημοσίευση εκείνου του τεύχους. Το sophomore 'Blackbird' album τους το "'έκαψα" τόσο πολύ πρωί-μεσημέρι-βράδυ τους πρώτους μήνες της κυκλοφορίας του, που μου έκανε καιρό να μπορέσω να το ξανακούσω! Η επανένωση των Creed όμως (όπως και για ότι έγινε), καθώς και η χρησιμοποίηση του Myles Kennedy από τον Slash ως βασικού τραγουδιστή της προσωπικής του μπάντας, ήταν στοιχεία που μου "έλεγαν" ότι το Alter Bridge project ίσως να βάδιζε προς περιθωριοποίηση. Δεν είχα λοιπόν και τις μεγαλύτερες προσδοκίες από το τρίτο album του συγκροτήματος. Πόσο καλό μπορούσε να είναι άλλωστε ΚΑΙ αυτό; Μία κάποια "κοιλιά" ήταν αναμενόμενη, δεν ήταν; ... I WAS SO WRONG!

Η αλήθεια είναι ότι το συγκρότημα μας είχε "προειδοποιήσει" με το πολύ δυνατό debut single 'Isolation'. Τίποτα όμως δε μας είχε προετοιμάσει για το τι θα μας "χτυπούσε" με την πρώτη ακρόαση ολόκληρου του album 'AB III' η οποία έγινε μέσω του free streaming facility που διέθεσε το συγκρότημα. Κάνω μία παρένθεση εδώ για να πω ότι προσωπικά θεωρώ το ελεύθερο streaming ενός ολόκληρου album ως δείγμα μεγάλη εμπιστοσύνης των δημιουργών στο υλικό τους! Self confidence ... αυτές είναι νομίζω και οι λέξεις που χαρακτηρίζουν ολόκληρο το 'AB III' album!

14 κομμάτια σε ένα απόλυτα συμπυκνωμένο και ενοποιημένο ηχητικό σύνολο, ένα "τείχος" που μπορεί να το "κοιτάξει" κανείς μόνο ως μία γιγαντιαία αρχιτεκτονική δημιουργία! Έχει τέτοια αίσθηση "υπεροχής" αυτό το album που δε χρειάζεται καν να χρησιμοποιήσει ένα "τυπικό" power opener για να κάνει "αισθητή" την παρουσία του. Με το 'Slip To The Void' απλά παίρνουμε ένα όμορφο psychedelically-touched "ορεκτικό"! Αμέσως μετά έχουμε την επίτευξη της απόλυτης ισορροπίας μεταξύ της ορμητικότητας του 'One Day Remains' album και της dark αισθητικής του 'Blackbird' album: Απλά ... 'Isolation'! Αυτό είναι και το "κλειδί" της "κατανόησης" του 'AB III'. Συνθέτει τα δύο πρώτα albums, δίνοντας το κάτι παραπάνω, χωρίς να χάνει ούτε στιγμή τη σφραγίδα του χαρακτηριστικού 'Alter Bridge' ήχου. Φέρνει "τις βόλτες του" στα κλασικά Αμερικανικά modern rock μονοπάτια, τα οποία ο ίδιος ο Tremonti άλλωστε συνδημιούργησε ('Ghost of the Days Gone By', 'Wonderful Life', 'Life Must Go On'), φλερτάρει με το metal κατά διαστήματα ('All Hope Is Gone', 'Coeur D'Alene'), ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις η "μπίλια" κάθεται ακριβώς στο "κέντρο" με εντυπωσιακά αποτελέσματα ('Make It Right', 'I Know It Hurts', και φυσικά 'Fallout' που έχω καταλήξει ότι είναι το καλύτερο (κατ' εμέ!) κομμάτι του album!). Και σα να μην είναι αρκετά όλα αυτά, το album μας χαρίζει μερικές μεγαλειώδεις "κορώνες" του Myles στο κατα(π)ληκτικό 'Words Darker Than Their Wings'! Πέρα όμως από τα συγκεκριμένα κομμάτια, είναι το συνολικό αισθητικό αποτέλεσμα του 'AB III' που το κάνει πραγματικά να ξεχωρίζει.

Μόνο τυχαία δεν είναι φυσικά όλα αυτά ... To line-up των Alter Bridge διαθέτει  ... έναν από τους καλύτερους και εργατικότερους κιθαρίστες στον πλανήτη ... έναν τραγουδιστή που οι Page / Jones / Bonham "απλά" θεώρησαν  ικανό να αντικαταστήσει τον Robert Plant (!!)... και ένα από τα πιο "έμπειρα" rhythm sections στο χώρο της μοντέρνας rock σκηνής!

Με άλλα λόγια οι Alter Bridge θα έπρεπε απλά να θεωρούνται το νο.1 σύγχρονο hard rock συγκρότημα στον κόσμο! Και όντως έτσι είναι ... ποιοτικά όμως! Οι εποχές είναι διαφορετικές. Οι Alter Bridge θα παραμείνουν ένα από τα projects των Tremonti / Myles μέχρι να αποκτήσουν αρκετή εμπορική επιτυχία έτσι ώστε να γίνει το συγκρότημα η αποκλειστική τους απασχόληση (όπου επιτυχία στην Αμερική ισούται με ... "είμαστε νο.1 στα mainstream charts και γεμίζουμε arenas αλά Creed!"). Σε κάθε περίπτωση, σε είκοσι χρόνια από τώρα τα νέα παιδιά θα ακούνε τα τρία πρώτα albums των Alter Bridge ... με το ίδιο δέος που εμείς ακούμε τώρα τα albums μερικών "θρυλικών" συγκροτημάτων από τη δεκαετία του '70! Και αυτό τα λέει όλα ...

Η "αγάπη" μου για τους Volbeat (σε αντίθεση με την αντίστοιχη για τους Alter Bridge) είναι μία πολύ πρόσφατη υπόθεση! Αντιμετώπιζα πάντα τους Δανούς "συμπαθητικά" και χωρίς να δίνω ιδιαίτερη προσοχή στους πειραματισμούς τους. Χρειάστηκε ένα βροχερό απόγευμα Παρασκευής στο Βουκουρέστι για να αλλάξουν όλα αυτά. Σε μία από τις εντυπωσιακότερες live εμπειρίες της ζωής μου, οι Volbeat καθήλωσαν τα πλήθη, προσφέροντάς απλόχερα την αστείρευτη ενεργητικότητά τους και το πηγαίο, "μαύρο" χιούμορ τους!

Η κυκλοφορία του 'Beyond Heaven / Above Hell' album επιβεβαίωσε το status των Volbeat ως ένα από τα σημαντικότερα σύγχρονα Ευρωπαϊκά συγκροτήματα. Προσέξτε ότι δεν τους χαρακτηρίζω ως rock, metal ή οτιδήποτε άλλο, πολύ απλά γιατί τέτοιοι χαρακτηρισμοί δεν έχουν νόημα για αυτό το συγκρότημα. Όταν αναμιγνύεις metal με rockabilly, και προσθέτεις στη "συνταγή" μία γερή δόση από το "πνεύμα" του Hetfield της περιόδου 87-93, τότε αυτό που παίρνεις ονομάζεται απλά ... Volbeat και τίποτε άλλο! True, οι Volbeat είναι ένα acquired taste για τα "βολεμένα" στις παραδοσιακές φόρμες αυτιά μας. Το "κλειδί" για να τους εκτιμήσει κάποιος, είναι ο τρόπος με τον οποίο θα τους προσεγγίσει. Αν ψάξετε να βρείτε σε αυτούς μόνο σπαθιά και πανοπλίες, χάσατε, αν και είναι επικοί. Αν περιμένετε αποκλειστικά να χορέψετε μαζί τους τότε πάλι χάσατε, αν και ο Elvis είναι παρών παντού! Αν ανήκετε στους fans του κλασικού rock, θα σας φανούν εξωτικοί, αν και έχουν όλα τα riffs των Sabbath, AC/DC και Metallica combined! Οι Volbeat είναι όλα αυτά μαζί και ταυτόχρονα τίποτα από αυτά. Είναι απλά ένα "τεράστιο πάρτυ".

Οι Volbeat ζουν μέσα στο δικό τους φανταστικό κόσμο, φτιαγμένο από την ατμόσφαιρα cult Αμερικανικών b-movies και διηγημάτων του αγαπημένου μου τρελο - Boris Vian (not suitable for work, minors, feminists and politically correct people ο τελευταίος!). Δύο από τα τραγούδια του album, το 'The Mirror and the Ripper' και το '7 Shots', συνεχίζουν μία τέτοια ιστορία που ξεκίνησε στο προηγούμενο album του συγκροτήματος. Το περιπετειώδες '7 Shots', με την country εισαγωγή, τα καταπληκτικά solos του Michael Denner (Mercyful Fate), και τα φωνητικά του Petrozza (Kreator) είναι άλλωστε και το καλύτερο κομμάτι του album. Ο εναρκτήριος στίχος όμως "Found the morning liquor..." του 'The Mirror and the Ripper' είναι ουσιαστικά ΟΛΟΚΛΗΡΟ το album! Ξεχωρίζω επίσης το απογειωτικό 'A Warrior's Call', γραμμένο για το Δανό boxer και "εθνικό ήρωα" Mikkel Kessler, καθώς και το 'A Better Believer', γιατί σε κάνει να θέλεις να χοροπηδήσεις όταν το ακούς σαν να είσαι δεκαπέντε χρονών (που είμαι φυσικά!). Πέρα και πάνω απ'όλα αυτά, "επιστρέφω" συχνά στο 'Fallen'. Τους λόγους τους είχα εξηγήσει στα News όταν κυκλοφόρησε το album. Όποιος ενδιαφέρεται ας το ψάξει διαβάζοντας τους στίχους του. Συνοψίζω ως εξής: Το καλοκαίρι στο Nova Rock festival, headliners θα είναι οι Maiden και οι SOAD. Το πιο διασκεδαστικό gig του τριημέρου ίσως όμως να είναι οι Volbeat! Need I say more?

Το τελευταίο τετράμηνο του 2010 σημαδεύτηκε από την "ολική επαναφορά" ενός ακόμα "γερόλυκου"! Κανένας ποτέ δεν αμφισβήτησε τη rock "καρδιά" και το "αγωνιστικό πνεύμα" του Neil Young. Κανένα όμως από τα τελευταία του albums δεν είχε καταφέρει να "ερεθίσει" τα ακουστικά μας κύτταρα όσο το το 'Le Noise'! Και για το γεγονός αυτό πρέπει να ευχαριστήσουμε όχι μόνο τον ίδιο, αλλά πολύ περισσότερο ίσως τον παραγωγό και μηχανικό ήχου Daniele Lanois. Τι έκανε ο Daniel; Τον έβαλε να ηχογραφήσει εντελώς μόνος του συντροφιά με μία Les Paul και μία ακουστική κιθάρα, σε ένα παλιό αρχοντικό σπίτι, μερικές νύχτες με πανσέληνο. Γιατί; Δείτε αυτό το clip που περιγράφει τη διαδικασία παραγωγής και θα καταλάβετε! ΄"Πέρασε" το αποτέλεσμα μέσα από μερικά εκπληκτικά "dubsonics", και δημιούργησε έτσι ένα ambient-distorted stripped down rock αριστούργημα! Ο θείος Neil βρέθηκε σε καταπληκτική φόρμα, τόσο συνθετικά, όσο και στιχουργικά. Κι αυτό γιατί είχε οδηγό την απλότητα, την ειλικρίνεια, και τις δεκαετίες της εμπειρίας του! Δεν είναι "εύκολο" στα αυτιά το 'Le Noise'. Πρέπει να μπεις στην "ατμόσφαιρά" του για να το εκτιμήσεις. Δε θα σχολιάσω για το λόγο αυτό συγκεκριμένα κομμάτια από το album. Προτείνω ανεπιφύλακτα να δείτε / ακούσετε όλα τα κομμάτια σε αυτό το feature film, καθώς και να διαβάσετε όλους τους στίχους τους. Προτείνω επίσης να το αγοράσετε (γιατί θα είναι σε μερικά χρόνια ένα "κλασικό" album) και να το ακούσετε αναλυτικά, γιατί, as far as rock 'n' roll is concerned, το 'Le Noise' είναι από τα albums που πιστεύω ότι έχουν πλησιάσει όσο λίγα στο παρελθόν, στον "πυρήνα", στην "ουσία", στην "καρδιά" του αντικειμένου!

Το νέο album των Stone Sour 'Audio Secrecy' ήταν άλλη μία από τις εκπλήξεις της φετινής χρονιάς. Οι Stone Sour δεν είναι φυσικά ένα underground συγκρότημα ... κάθε άλλο! Το 'Audio Secrecy' είναι όμως ένα καθαρά modern rock album, με καμία (έστω και μικρή) "νύξη" στις Slipknot καταβολές του Corey Taylor και του Jim Root. Ούτε αυτό όμως είναι έκπληξη ... έκπληξη είναι το πόσο καλό είναι! Γιατί το να δημιουργήσεις ένα modern rock album με τόσες πολλές κορυφαίες συνθέσεις δεν είναι καθόλου εύκολο! Και το 'Audio Secrecy' παίζει το παιχνίδι της εμπορικότητας  με έξοχο τρόπο. Αρκετά catchy για να μη μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε hard rock, και αρκετά "σκληρό" για να μη μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε light rock! Και τα τραγούδια είναι "κομμένα στη μέση", και τοποθετημένα με τέτοιο τρόπο στην όλη ροή του album, που δε σ' αφήνουν να βρεθείς στη μία πλευρά ή την άλλη! 'Mission Statement', 'Digital', 'Nylon 6/6', από τη μία, 'Dying', 'Hesitate', 'Miracles', από την άλλη! Και στη "μέση" το 'Say You'll Haunt Me', ένα "εθιστικό" κομμάτι, μέσα στα top-5 singles of this year! Εντύπωση μου κάνει που δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμα ως single το πιο pop κομμάτι του album, 'Dying', που έχει μάλιστα το ίδιο ακριβώς στιχουργικό θέμα με το 'Not Strong Enough' των Apocalyptica! Αυτό νομίζω ότι θα "βγάλει τα λεφτά του" πολύ καλά στα mainstream charts! Ίδωμεν! Ήμουν πάλι πολύ τυχερός να τους δω και αυτούς live το περσινό καλοκαίρι στο Sonisphere, σε μία απλά "ισοπεδωτική" εμφάνιση (συνοδευόμενη από αστρονομικό αριθμό 'f**k' κραυγών από τον Corey Taylor, ως είθισται φυσικά!).

Η αλήθεια είναι ότι πέρυσι ανησύχησα για τον Zakk Wylde και τους Black Label Society. Η "εκδίωξη του" (ή όπως αλλιώς θέλετε να αποκαλέσετε το γεγονός) από το σχήμα του Ozzy, σε συνδυασμό με τα πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε, τον οδηγούσαν σε "αδιέξοδο". Αντί αυτού όμως ο Zakk μας έδωσε μία όμορφη ιστορία, "μάθημα ζωής" κυριολεκτικά! Και το λέω εγώ αυτό που διαφωνώ με το 99% από τις γενικότερες απόψεις του Zakk (στις "καλές μας" μέρες!). Δε μπορώ να μην παραδεχτώ όμως ότι αντιμετώπισε όλα όσα συνέβησαν με τεράστιο θάρρος και ... "balls"! Αυτά ακριβώς τα "balls" "βγάζει" το τελευταίο album των Black Label Society 'Order of the Black'! Μιλάμε εδώ για ένα άτομο που θεωρούσα συνθετικά πεθαμένο και απλά μονότονο. Όχι ότι στο 'Order...' οι BLS παίζουν progressive metal, αλλά απλά ο sober (!) Zakk Wylde γράφει μερικές από τις best ever συνθέσεις του, χωρίς μάλιστα να "αντιγράφει" τον εαυτό του!. Θα σταθώ ιδιαίτερα στο 'Godspeed Hellbound'. Είναι ένα κομμάτι "γιγαντιαίων" (από όλες τις απόψεις) διαστάσεων. Είναι ένα από αυτά τα κομμάτια που πιστεύω ότι σε λίγα χρόνια θα θεωρείται κλασικό. Ένα από αυτά που βάζεις στο repeat και δε σταματάς να ακούς.  Ένα από αυτά που το riff του δεν "κατευθύνεται" στα αυτιά σου, αλλά "διαπερνάει" το μυαλό σου με drilling machine! Hell, ακόμα και ο τίτλος είναι ένα καταπληκτικό "εφεύρημα"! Έχει κι άλλα "καλούθκια" φυσικά το album, όπως τα κλασικά BLS powerhouses 'Parade of the Dead', 'Overlord', και τις κλασικές BLS μπαλάντες 'Darkest Days' και 'Time Waits for No One'. Αλλά και μόνο το 'Godspeed Hellbound' να είχε πάνω του ... εγώ πάλι θα το αγόραζα!

Ας μιλήσουμε τώρα για μερικούς ακόμα "παλιούς" που έκαναν αισθητή την παρουσία τους αυτή την περίοδο. Πρώτοι και καλύτεροι οι Black Country Communion, το supergroup των Bonamassa - Hughes - Sherinian - Bonham, που κυκλοφόρησαν το album 'Black Country'. Τα supergroups είναι πάντα "hit and miss" περιπτώσεις. Δεν συνδυάζονται όλοι με όλους, τόσο σε επίπεδο δημιουργίας, όσο και σε επίπεδο προσωπικότητας! Σε αυτή την περίπτωση όμως, έχουμε σίγουρα "a hit"! Το 'Black Country' είναι ένα  album στο οποίο όχι μόνο ξεδιπλώνεται το φοβερό ταλέντο των τεσσάρων μουσικών, αλλά κυριότερα ένα album με solid classic rock συνθέσεις και εξαιρετική παραγωγή! Ειδικά ο John Bonamassa, έδειξε με καταλυτικό τρόπο ότι μπορεί να θέσει τις απίστευτες ικανότητές του στην υπηρεσία ενός συνολικού αποτελέσματος με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Το κομμάτι 'One Last Soul' παίρνει από μένα τον χαρακτηρισμό "καλύτερο classic rock κομμάτι του 2010'! Μου άρεσε πολύ επίσης το 'Song of Yesterday'!

Ακόμα περισσότεροι "παλιοί", λίγο πιο συνοπτικά: Οι Judas Priest μπορεί να αποφάσισαν να "ρίξουν στροφές", όχι όμως και ο Halford, που ανακοίνωσε ότι θα συνεχίσει να περιοδεύει με το ομώνυμο προσωπικό του σχήμα. Οι 'Halford' λοιπόν κυκλοφόρησαν το album 'Made of Metal', που, αν και σε κάποια σημεία (όπως στο ομώνυμο κομμάτι και clip) κινείται στα όρια του grotesque, περιέχει και μερικές φοβερές συνθέσεις, όπως το Volbeat-style (!!!) 'Till The Day I Die', και το καθαρά Priest-ικό 'Hell Razor'! Οι Metallica, χωρίς να κυκλοφορήσουν τίποτα δικό τους, έχουν πάλι τη θέση τους στην ανασκόπηση, μέσω της συμμετοχής τους στο album διασκευών του Ray Davies (τραγουδιστή των Kinks για τους νεώτερους) 'See My Friends'. Τι διασκεύασαν (καταπληκτικά, όπως πάντα!); Μα το 'You Really Got Me' φυσικά! Θυμηθείτε και την περίφημη συνεργασία τους στο Rock 'n' Roll Hall of Fame! Μιλώντας για διασκευές, η καλύτερη της χρονιάς που μας πέρασε (κατά την ταπεινή γνώμη του editor, όπως άλλωστε είχα γράψει και όταν την παρουσίασα στο radio player), δεν είναι άλλη από αυτή των Spiritual Beggars στο 'Time To Live' των Uriah Heep, από το νέο album του συγκροτήματος 'Return To Zero'! Σε πολύ καλή φόρμα οι Beggars, με νέο τραγουδιστή το "δικό μας" Apollo Papathanasio των Firewind! Κορυφαίο δικό τους κομμάτι από το ίδιο album, το UFO - ripoff (!) 'Coming Home'. Stay tuned to see them live during Metalmorphosis this summer! "Παλιοσειρές"του punk και οι Bad Religion, που κυκλοφόρησαν το 'The Dissent of Man'. Καμία αλλαγή και καμία απολύτως έκπληξη εδώ! Αν σας αρέσουν οι Bad Religion, θα λατρέψετε το album! Personal favorites τα 'Only Rain', και 'The Resist Stance'! Notable mention και στον Robert Plant και το συγκρότημά του Band of Joy για το ομώνυμο blues album!

Επιστρέφουμε σε metal μονοπάτια με το νέο album των παλιόφιλών μου Helloween '7 Sinners'! Τους λέω παλιόφιλους γιατί όπως έχω πει πολλές φορές, τη περίοδο 1986-1987 ήταν το αγαπημένο μου συγκρότημα! Δεν με εντυπωσίασαν οι κυκλοφορίες τους από εκεί και πέρα (ούτε καν το 'Keepers II' προσωπικά με ενθουσιάζει, το θεωρώ απλά καλό!), χωρίς να σημαίνει ότι δεν υπήρχαν σε αυτές μερικά κορυφαία κομμάτια. Έτσι συμβαίνει και στο '7 Sinners', στο οποίο το συγκρότημα "σκληραίνει" και "επιταχύνει" τον ήχο του με μερικά καταπληκτικά αποτελέσματα! Αναφέρομαι ειδικά στο 'Far In The Future', το οποίο είναι το πρώτο κομμάτι του συγκροτήματος μετά από δεκαετίες που με έκανε να "κολλήσω"! Ειδικά η "γέφυρα" στο 2:22 σε συνδυασμό με την επόμενη "στροφή" και το στίχο "I play you heavy metal...", αποτελεί για μένα μία από τις μεγαλειώδεις στιγμές στη συνολική μουσική ιστορία του συγκροτήματος! Μένουμε στη Ευρώπη με το τρίτο (και μάλλον τελευταίο) μέρος  του "θρυλικού" πια Allen / Land project ... της Frontiers φυσικά! Τίτλος: 'The Showdown'. Δεν είναι καθόλου άσχημο, αλλά από τις πρώτες ακροάσεις δε φαίνεται ότι ο Magnus Karlsson κατάφερε να φτάσει στα δυσθεώρητα συνθετικά ύψη των δύο πρώτων albums του project. Φυσιολογικό μου φαίνεται! Οι επιδόσεις όμως των Russel Allen / Jorn Lande στα φωνητικά είναι καλύτερο να απολαμβάνονται, παρά να σχολιάζονται! Μία από τις καλύτερες συνθέσεις του album είναι το 'The Artist'.

Όπως οι φανατικοί CyRockers καλά γνωρίζετε, το album που ανέμενα περισσότερο απ' όλα το φετινό φθινόπωρο ήταν η νέα κυκλοφορία των Kamelot με τίτλο 'Poetry for the Poisoned'! Και δε με απογοήτευσε! Γιατί αυτό το συγκρότημα συνεχίζει να ωριμάζει, και έχει φτάσει πια σε τέτοιο συνθετικό και ενορχηστρωτικό επίπεδο, που μου είναι δύσκολο πια να ακούσω τα "έργα" τους ως "απλά" metal albums. Έχουν φτάσει στο σημείο να δημιουργούν μικρές "συμφωνίες", η πολυπλοκότητα των οποίων ξεπερνάει κατά πολύ τις αντίστοιχες στα μνημειώδη 'Epica' και 'Black Halo' albums! Ακούστε προσεκτικά το εναρκτήριο 'The Great Pandemonium' και θα καταλάβετε τι εννοώ! Η Simone Simons έχει ακόμα πιο ενεργό ρόλο σε αυτό το album, και ειδικά η συμμετοχή της στο 'So Long', δεύτερο μέρος από τα τέσσερα του δαιδαλώδους 'Poetry for the Poisoned' κομματιού, μας χαρίζει μία από τις καλύτερες στιγμές του album! Προσέξτε επίσης τις ανατολικές επιρροές του 'If Tomorrow Came', και την "Black Halo" ατμόσφαιρα του 'Hunter's Season'. "Όργια" στις κιθάρες από τον Youngblood, "κρυστάλλινη" παραγωγή ... και ένα ακόμα ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ! Δυστυχώς όμως η χρονιά αυτή σημαδεύτηκε όχι τόσο από την κυκλοφορία του album, όσο από την ξαφνική (;) υπερκόπωση (;) που "χτύπησε" τον Roy Khan, και τους έκανε να ακυρώσουν την πολύ σημαντική Αμερικανική περιοδεία τους. Στη θέση του αυτή τη στιγμή, μέχρι νεωτέρας, βρίσκεται ο Fabio Leone των Rhapsody of Fire. Το μέλλον του συγκροτήματος φαίνεται αβέβαιο ...

Η Tarja Turunen και η Anneke Van Gierbergen είναι δύο από τις καλύτερες και σημαντικότερες τραγουδίστριες που έχουμε στο χώρο της rock μουσικής! Η πρώτη κυκλοφόρησε το "έξοχο" 'What Lies Beneath', έτη φωτός ανώτερο από το προηγούμενο 'My Winter Storm', και γεμάτο από catchy symphonic rock / metal κομμάτια που ακούστηκαν πολύ! Το "eastern" 'Dark Star' είναι ένα από αυτά για τα οποία χρησιμοποίησα το repeat mode του player μου ... κατ' επανάληψη! Έξοχα και τα 'Until My Last Breath', 'I Feel Immortal'! Η Anneke Van Giersbergen, για την οποία μιλήσαμε επανειλημμένα (και δικαιωματικά) φέτος, κυκλοφόρησε μέσω του συγκροτήματός της Agua De Annique το 'Live In Europe' album. Με αυτό τον τρόπο "έκλεισε" και το πρώτο κεφάλαιο της προσωπικής της καριέρας, το οποίο φαίνεται ότι θα συνεχιστεί σε ποιο upbeat rock τόνους μέσω της συνεργασίας της με τον Πορτογάλο Daniel Cardoso. Πρόσφατα μάλιστα ανακοίνωσε την ουσιαστική "διάλυση" των ADA ως ξεχωριστό συγκρότημα, και τη χρησιμοποίηση του ονόματός της ως brand name από εδώ και πέρα ... much simpler! Εκτός από γνωστά κομμάτια των ADA, το album έχει ένα extra ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας τριών ακυκλοφόρητων συνθέσεων της Anneke, με την καλύτερη από αυτές, το 'Who I Am', να είναι γραμμένη σε συνεργασία με τον Devin Townsend!

Ο Serj Tankian, εκτός από την ιστορία του reunion των System of a Down, μας απασχόλησε και με τα δύο προσωπικά του albums μέσα στο 2010. Το live 'Elect the Dead Sympony' ηχογραφήθηκε με τη βοήθεια της Auckland Philharmonia Orchestra στη Νέα Ζηλανδία! Ενδιαφέρουσα κυκλοφορία, αν και δε νομίζω ότι προσφέρει κάτι πολύ ουσιαστικό στις studio ηχογραφήσεις, εκτός ίσως από το 'Sky Is Over'. Η studio κυκλοφορία του όμως με τίτλο 'Imperfect Harmonies' ήταν πραγματικά ξεχωριστή! Ίσως να μην ικανοποίησε το φανατικό SOAD κοινό, αλλά "όρισε" τον Tankian ως ένα αυτόνομο δημιουργό που είναι σε θέση να δημιουργήσει κάτι πραγματικά καλό χωρίς να οριοθετείται από την αισθητική των SOAD. Όλη η "ουσία" του album βρίσκεται στις εξαιρετικές ενορχηστρώσεις, που του δίνουν μία "αέρινη" (όχι όμως ανώδυνη) ατμόσφαιρα. It f**king flows! Τα κομμάτια 'Borders Are...', και 'Reconstructive Demonstrations' αποτελούν χαρακτηριστικά (και εξαιρετικά) παραδείγματα αυτής της νέας Tankian αισθητικής!

Once upon a time υπήρχε ένα συγκρότημα με το όνομα My Chemical Romance, το οποίο δημιούργησε το απόλυτο album μίας συγκεκριμένης μουσικής και αισθητικής φόρμας που κυριάρχησε για λίγο καιρό στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας. Πέστε τη emo, πέστε τη όπως θέλετε, ειλικρινά δε με ενδιαφέρει ... γιατί το 'Welcome to the Black Parade' ήταν ένα από τα καλύτερα και σημαντικότερα albums της προηγούμενης δεκαετίας! Οι καιροί και τα γούστα άλλαξαν με αστραπιαίο ρυθμό, και το συγκρότημα έπρεπε να προσαρμοστεί στην νέα πραγματικότητα. Έτσι, από τον δυναμικό μηδενισμό και την αστείρευτο "καγχασμό" του 'Welcome...', περάσαμε στην comic αισθητική του concept album 'Danger Days: The True Lives of the Fabulous Killjoys"! Δεν υπάρχει συζήτηση για ποιο από τα δύο μ' αρέσει περισσότερο ... όμως στο 'Danger Days ...' οι MCR έχουν κάνει μία πραγματικά σοβαρή δουλειά, ειδικά στα πολυπληθή διάσπαρτα ηλεκτρονικά μέρη με τις σαφέστατες επιρροές από 80s και 90s new wave φόρμες! Long gone η απαισιοδοξία, εδώ έχουμε party ('Vampire Money'), περιπέτεια ('Na Na ...'), και λίγη γλυκόπικρη μελαγχολία ('Summertime'). Καλύτερα κομμάτια για εμένα όμως είναι τα 'The Only Hope for Me is You' και 'Bulletproof Heart'! Οι alternative κριτικοί γενικά το "λάτρεψαν" αυτό το album, και αυτή είναι σίγουρα μία μεγάλη επιτυχία για τους MCR!

Time for a summary of some more 2010 albums, γιατί αν συνεχίσω με τον ίδιο ρυθμό δε θα τελειώσω ούτε το 2012! Οι Enslaved κυκλοφόρησαν ένα ακόμα αξιόλογο progressive black πόνημα με τον ελληνικό τίτλο 'Axioma - Ethika - Odini'. Οι Dimmu Borgir δεν είναι πια black (με την original εκδοχή του όρου), αλλά το 'Abrahadabra' είναι μία πολύ καλή δουλειά, και το κομμάτι 'Dimmu Borgir' ... απλά κορυφαίο!

Οι Weezer με το 'Hurley', οι Angra με το 'Aqua', οι Stratovarius (headliners του φετινού Ayia Napa Youth Festival!) με το 'Elysium',  και ο Arjen Lucassen με το δεύτερο μέρος του 'Star One' project του 'Victims of the Modern Age', δεν κατάφεραν να μας δώσουν κάτι ξεχωριστό σε σχέση με τις προηγούμενες κυκλοφορίες τους. Αντίθετα, οι Cancer Bats δημιούργησαν μία από τις καλύτερες διασκευές και ταυτόχρονα ένα από τα πιο διασκεδαστικά clips της περσινής χρονιάς (από το album τους 'Bears, Mayors, Scraps, & Bones')!

Οι Disturbed έχουν κατά κάποιο τρόπο "αυτοματοποιήσει" τη διαδικασία σύνθεσης και παραγωγής των albums τους, με συνέπεια να μη μπορεί πια κάποιος εύκολα να ξεχωρίσει το ένα από το άλλο!  Το 'Asylum' είναι αυτό ακριβώς: ένα τυπικά καλό Disturbed album, χωρίς εκπλήξεις. Μέσα στη γενική "ισορροπία" νομίζω ότι ξεχωρίζει το κομμάτι 'Warrior'! Το album των Drowning Pool δε με ενθουσίασε, με ενθουσίασε όμως το κομμάτι 'Turn So Cold' (αλλά και το μοντέλο στο αντίστοιχο  clip, χε χε!). Τέλος, δεν κατάφερα να "πιάσω" το νόημα του νέου Linkin Park album 'A Thousand Suns' ... όσο και αν προσπάθησα! Sorry!

Ειδική μνεία πρέπει φυσικά να κάνουμε στους Suicidal Angels, οι οποίοι αναδεικνύονται σε ένα από τα μεγαλύτερα σύγχρονα Ευρωπαϊκά thrash metal συγκροτήματα, συμμετέχοντας μάλιστα πρόσφατα και στην περιοδεία ThrashFest 2010 μαζί με τους Kreator, Exodus & Death Angel! Φέτος κυκλοφόρησαν και το νέο τους album 'Dead Again'. Πάρτε μία ιδέα εδώ από τα old school πατριωτάκια μου!

(συνέχεια στη διπλανή στήλη)

"1. It is impossible to police the internet effectively.

2. Technology savvy evaders of new legislation will simplify technology to allow access to those below them. This is a constant stream. File sharing can’t be stopped.

3. The old model of record labels being the only career-former for bands is obsolete. Brian Message’s proposed Polyphonic label is a good example of alternatives.

4. Endorsing the idea of free content is the route to profit, creating a ‘goodwill’ industry.

5. Usenet groups currently charge users around £18 per month to download unlimited material. This is the best model for the future, with corporate tie-ins and advertising monetizing the interactive space in which people will swap material."

Ο frontman ενός μικρού metal group με το όνομα Gama Bomb κάνει "σκόνη" με ένα άρθρο του ένα αντίστοιχο άρθρο του  manager των U2, για το ζήτημα του illegal downloading!

"I have no idea if Epica is great or awful ... Why? My "crush" on Simone Simons is so profound that I can't even hear them when I'm looking at her ... Oh, well... I do hope they're halfway decent!"

Ένας (ακόμα) "καμένος" οπαδός της Simone Simons στο Blabbermouth.

"I don't understand a word she is saying, but Ι could hear her talk for centuries"

Ένας (ακόμα) "καμένος" οπαδός της Anneke στο YouTube, σχολιάζει μία συνέντευξή της την οποία δίνει ... στα Ολλανδικά!

"I genuinely can't understand how the world hasn't imploded as a result of this...."

Ένας (ακόμα) "καμένος" οπαδός του Devin Townsend στο YouTube, σχολιάζει τη live συνεργασία του με την Anneke Van Giersbergen στο 'Hyperdrive'!

"Μεγαλώσαμε με τον Ρομπέν και τον Πήτερ Παν, με τον Χριστό σαν πρότυπο να προσφέρει απλόχερα το καλό και παράλληλα να γίνεται απειλή και φωτιά που δεν σβήνει (και όχι την κρατική θρησκεία). Αγαπάμε την αλήθεια και πράγματα τα οποία μας κάνουν να σκεφτόμαστε θετικά. Έχουμε πάντα την αισιόδοξη διάθεση να κατακτάμε την ουτοπία, να γνωρίζουμε την πηγή της ζωής ..."

Ο Frank των Panx Romana σε μία αναπάντεχα όμορφη συνέντευξη!

"Οι ερωτήσεις σου είναι πολύ έντονες, επικές σχεδόν" ...

... Παυλίδης σε μία "επικά συγχυσμένη" συνέντευξη ....

"Είναι επαναστατικό να είσαι ξένοιαστος σήμερα!" .

... Παυλίδης σε μία "επικά ουσιαστική" συνέντευξη"!

"ALL kinds of things about me are legendary, not just the excesses!"

"That's part of the training. I have to keep smoking. If I stopped smoking, my voice would suffer!"

"When we signed with Sony, all these motherf****** came down with their wives and kids for a visit while we were working ... I said, 'F*** you, I don't come in and type on your typewriters all day, do I? F*** off!"

"It's an exercise, chasing girls. You have to work at it. And nothing's as easy when you're 64 as it was when you were 22, believe me"

"The human race is f****** stupid!"

"The Beatles were massive. They changed the world ... The generation that was with me, which includes me, we genuinely believed we could make the world better and we failed because the world's so full of shit!"

"Cold pizza is a perfect breakfast, with lots of salt!"

"I knew one bird who could steal a box of cereal from a shop while only wearing a tiny mini-skirt and T-shirt. Where Phyllis hid the cornflakes ... I'll never know!"

"I must say, I'm not completely fixated on Jack Daniel's – it's just that it's the one with the best distribution system worldwide. At one point I mainly drank Southern Comfort mixed with Special Brew. What was I thinking?"!!!!!

... It can ONLY be Mr. Lemmy Kilmister!

Καταπληκτικό interactive 3D clip των Alice In Chains για το κομμάτι 'Acid Bubble'. Totally "far out"!!!

Ozzy literally "scares the s**t out of everybody" στο πανέξυπνο clip - φάρσα για το promotion του 'Scream' album:

... Reunion or not, ο Duff και ο Axl έπαιξαν μαζί live φέτος, and here's the clip to prove it!

Η επιστροφή του Conan O' Brien στην Αμερικανική tv συνοδεύεται από τη live εμφάνιση του με τον Jack White στο τέλος της εκπομπής, στην εκτέλεση του 'Twenty Flight Rock'  ... and boy did they deliver!

With this EARTH-SHUTTERING cover of Type O' Negative's cover (!!) of 'Paranoid' (dedicated to the memory of Peter Steele), Melissa Auf Der Maur has proven once again why she is one of the coolest persons on planet Earth ... Enough said!

It's an early 2010 clip, αλλά το ανακάλυψα στο τέλος της χρονιάς και πρέπει οπωσδήποτε να επανορθώσω ... Το καλύτερο light show ever ... με soundtrack το καλύτερο thrash metal κομμάτι ever!!!!!

Όλοι έχετε δει στο YouTube τα χιλιάδες clips - παρωδίες του Χίτλερ που έχουν δημιουργηθεί για διάφορες καταστάσεις και events. Αυτό το clip όμως, το οποίο καταγράφει την αντίδραση του Χίτλερ όταν μαθαίνει την κυκλοφορία του νέου album των Rotting Christ είναι κυριολεκτικά ... ΕΠΙΚΟ, ειδικά αν έχετε καλή γνώση της ελληνικής μουσικής πραγματικότητας. Οι ατάκες για την Έφη Θώδη και την Καλομοίρα θεωρούνται ήδη κλασικές, ενώ η αναφορά στο θρυλικό σκυλο-Radio Blackman με έκανε να κλαίω από τα γέλια! "Δε χωράνε δύο Σάκηδες στην Ελλάδα", χαχαχαχαχαχαχα ..... ΑΠΙΘΑΝΟ! (Tip: πατήστε το CC button για να διαβάσετε τους καταπληκτικούς υπότιτλους σε Ελληνικά ή Αγγλικά!)

If you had any doubts about Robert Trujillo's playing capabilities (I didn't ... I've been a Suicidal Tendencies fan since the 80s!), please watch the following clip!

... και φυσικά ΠΡΕΠΕΙ να κλείσουμε τη φετινή ανασκόπηση με το Lemmy, ο οποίος, είναι αναμφισβήτητα η (εν ζωή) rock προσωπικότητα της χρονιάς για το 2010!  

The 'Ace of Spades' beer commercial (στο 0:47 βρίσκονται "τα λεφτά", χεχε)...

... και το trailer για την ταινία Lemmy, του οποίου τα πρώτα 17 δευτερόλεπτα περιγράφουν με τον καλύτερο και χαρακτηριστικότερο τρόπο ... μία ιστορία πέντε δεκαετιών!

Η μεγαλύτερη "παραγωγή" στην ιστορία των Cyprus Rock Times μόλις έφτασε (I thought it never would!) στο τέλος της!

Εύχομαι το 2011 να είναι μία ακόμα καλύτερη χρονιά για τη rock μουσική! Εύχομαι επίσης η μισή ανασκόπηση του 2011 να αναφέρεται στην Κυπριακή rock και metal σκηνή! We are getting there!

See you in 2012!

The editor

                The CyRock Team (rockcyprus at gmail.com - rockcyprus at hotmail.com)